عرض كردم يا رسول الله ! كسى كه آنان را شناخته و به حقيقت مقامات آنان معرفت پيدا كند چه اجرى خواهد داشت ؟
فرمود : اى سلمان ! كسى كه آنان را نيكو و به حق معرفت شناخته ، و از آنان پيروى و تبعيت كرده ، و دوستى و موالات با آنان نموده و از دشمنان و مخالفين آنان تبرئه و دورى كند ؛ هر آينه در زمرهء ما محشور گشته و وارد شدن و بيرون آمدن او مطابق با ما خواهد شد ، پس هر كجا كه ما وارد شديم وارد مىشود و در هر كجا كه سكنى اختيار كرديم او نيز ساكن خواهد شد .
پس گفتم يا رسول الله ! آيا غير از شناختن آنان با اسم و نسب و تعيين شخصيات ، ايمان آوردن به نحو ديگرى نيز لازم است ؟
فرمود : نه ، همين اندازه در مقام تكليف و انجام وظيفه كافى است .
[ ( شرح ) ]
انبياء و اولياء خدا حجتهاى تكوينى و خلفاى الهى در ميان مخلوق و مراتب موجودات هستند ، و از اين لحاظ مىبايد نسبت به همهء موجودات تقدم و سبقت وجودى داشته ، و مخصوصا از جهت برترى و شرافت و نورانيت و مرتبت بالا و بلند آنان لازمست پيش از ساير موجودات ظهور و وجود داشته باشند .
ستاره اى بدرخشيد و ماه مجلس شد ، دل رميدهء ما را رفيق و مونس شد نگار من كه به مكتب نرفت و خط ننوشت ، به غمزه مسأله آموز صد مدرس شد البته بلندى مقام و برترى در مرتبت مقتضى قرب به حق و موجب ارتباط كامل با پروردگار متعال و ملازم با تسبيح و تقديس و بندگى كامل و اطاعت خالص و قبول فرمان و انجام وظائف است . و قرب به حق و كمالات روحانى هر چه بيشتر و تمامتر باشد ؛ خلاف و نفاق كم گشته ، و برابرى و وفاق و صفت تسليم و تفويض افزونتر و شديدتر خواهد شد ، تا به حدى كه نقطهء خلافى باقى نمانده ، و اطاعت و پيروى آنان به اطاعت پروردگار متعال برگشت خواهد كرد .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 298
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٩٨