لو ذهبت عيناك لكان خيرا لك من عيادة مريضك . و لا تتوفى ( و لا تتوفر ) عين نصبيها من نظر الى محذور الا و قد انعقد عقدة على قلبه من المنية ، و لا تنحل الا باحدى - الحالتين : اما ببكاء الحسرة و الندامة بتوبة صادقة ؛ و اما باخذ حظه ( نصيبه ) مما تمنى و نظر اليه ، فآخذ الحظ من غير توبة مصيره الى النار ، و أما التائب الباكى بالحسرة و الندامة عن ذلك فمأواه الجنة و منقلبه الى الرضوان .
[ ( ترجمه ) ]
حضرت يحيى ( ع ) فرمود : مرگ بهتر است براى من از نگاهى كه واجب و لازم نباشد . و عبد الله بن مسعود ( رضي الله عنه ) به مردى كه از زنى عيادت كرده ، و به صورت او نگاه كرده بود ، گفت : اگر چشمهاى تو از بين مىرفت بهتر بود براى تو از عيادت كردن اين مريض .
و چشمى از نگاه كردن به چيز ممنوع و حرام حظ نمىبرد مگر آنكه گرهى از آرزوهاى مادى و شهوات نفسانى در دل او بسته شود ، و اين گره باز نمىشود مگر به وسيلهء يكى از دو حالت : يا به وسيلهء توبهء خالص و گريهء حسرت و پشيمانى كامل ، و يا به رسيدن به آرزوى خود و به دست آوردن شهوت و خواهش نفسانى .
در اين صورت اگر در نتيجه موفق به توبه و پشيمانى كامل نشد ، به سوى آتش و گرفتارى شديد و عذاب سخت خواهد برگشت . و اما در صورت اول كه توبه و پشيمانى و حسرت و گريه و زارى باشد ، برگشت به سوى بهشت و خوشنودى پروردگار متعال خواهد بود .
[ ( شرح ) ]
به طورى كه گفته شد ، ادامهء نظر و استيفاء حظ بصر موجب شدت محجوبيت قلب است ( انعقد عقدة ) ، و عقدهء قلبى هم اگر به اشك حسرت و توبه و ندامت زائل و پاك نشود ، سبب ظهور اعمال فاسد و افعال نامشروع خواهد بود ( فإنها بذر الشهوات و نبات الفسق ) .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 175
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٧٥