- اين مرواريد دندانهاى به رشتهكشيدهء تست كه لبخند مىزند ، يا نرگس و يا گل بابونه در كنار درخت خوشبوى است ؟
اين قصيده بسيار مفصلى است كه 129 بيت را دربرمىگيرد ، و صاحب اعيان الشيعة بر 69 بيت آن دسترسى پيدا كرده و چون پنداشته كه تمام قصيده است ، گفته است :
قصيده او شامل 69 بيت است و آنگاه تعدادى از آن ابيات را ذكر كرده است . از جمله اشعار اين شاعر اين ابيات است :
- هيچ گلى را نبوييدم ، مگر آنكه اشتياق به تو در من فزونى گرفت .
- هرجا كه شاخهء درختى جنبشى كند ، گويا كه به سوى تو خم مىشود .
- تو چه مىدانى كه از چشمان تو ، چه احساسى در من پديد آمده است .
- گرچه تنم از تو دور است ، اما دل و جان من پيش تست .
- هرزيبايى و كمالى كه در مردم باشد ، همه منسوب به تست .
- تير نگاه تو بر دلم نشست كه كمانش ابروان تست .
- اى آرزو ، جان من و هستى من در كف تست .
- آه ، اى كاش از بادهء لبانت سيراب مىشدم و شفا مىيافتم .
همو اشعارى با همين قافيه ( روى ) سروده است :
- باد صبا دامن گشود و منتشر شد و خروس ناله سرداد و جنبش نسيم ، شاخهء درخت بان را به رقص آورد .
- برخيز تا روشنايى و فروغ اين چشمانداز را كه طلا و نقره نثار مىكند ، تماشا كنيم .
- هرگاه مجوس و مشركان اين احوال را مىديدند ، به توحيد مىگراييدند و از شرك بيزارى مىجستند .
- هرگاه به سوى ما گذر كنى ، شادمان مىشويم و چون در اين راه ، روى در خاك كشى ، زبان به درود و تحيت برمىگشاييم .
شيخ بهايى در كشكول خود از پدرش ، بر همين قافيه ، 18 بيت نقل مىكند كه بيت نخستين آن اين است :
الغدير ( فارسى ) — صفحة 310
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٣١٠