- آنگاه كه دنيا از تو روى برتابد ، آن را نكوهش مكن ؛ و آنگاه كه به تو روى آورد ، بدان دل خوش مدار كه هردو حالت ، زوالپذير است .
- هرگز پيروى از نفس و هواى نفس مكن ، چرا كه ترا از راههاى هدايت منحرف مىسازد .
- همواره نفس را به صبر و شكيب سفارش كن و پندش ده كه شتابان به بدى فرمان مىدهد .
- از دنيا ، به قدر كفايت برگير و عفاف پيشه كن كه ياورى چون عفاف نيست .
- از روى عفاف ، حرص نكوهيده را به صبر جميل مبدّل كن كه عمر آدمى كوتاه است .
- آيا نمىبينى كه روزگار در گردش است و بسرعت سپرى مىشود و در آن ميان ، راهى به سوى نجات نيست .
- زمانه خوى بدى دارد كه همواره از پس شادى اندوه مىآورد و مردم زمانه ، اگر هم ديرگاهى بزيند ، كوچ خواهند كرد .
- به حكم قضا و قدر همواره خشنود باش كه صبر و شكيبايى در اين راه ، بس زيباست .
- اگر خردمند هستى ، غم و اندوه را از خود دور ساز كه شيون و زارى ماتمزدگان را سودى نبخشد .
- چهبسا شاهان و مالكانى كه دنيا نابودشان كرد و بنيان شوكت و مكنت آنان انهدام پذيرفت ، اما ملك خداوندى بىزوال و جاودانه است .
- اين دنيا به چه كسى وفا كرده است ؟ پيوسته دنيا با لشكر حوادث بر ما مىتازد .
- چه كسى از حملهء دنيا جان سالم به در برده و از آسيب آن خود را نگهداشته است ، گرچه آدم قويدستى هم بوده باشد ؟
- جمع نيكان و ياران را مىپراكند ، خوشى آنها را برهم مىزند و هميشه قرين ملامت و دلتنگى است .
- در اين جهان ، سود عين زيان ، صفا عين تيرگى و ظلمت ، شيرين عين تلخ و گرامى همواره خوار و بىمقدار است .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 267
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٦٧