معاويه اصرار داشت هربدعتى را كه در برابر سنت ثابت و مسلم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، گذاشته شده ، احيا نمايد . به همين سبب ، در اين مورد نيز سركشى و نافرمانى نمود و با سنت جنگيد ، چنان كه قبلا ديديم كه متعهء حج را قرآن توجيز نموده و تا آخر حيات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نسخ و الغا نگشته و در دورهء حكومت ابو بكر و بخش اول حكومت عمر بدان عمل مىشده تا وى آن را منع نموده است . « 1 » بنابراين ، كار معاويه كه پيروى از منع عمر بوده يا دين نشناسى و بىاطلاعىاش از سنت را ثابت مىنمايد يا بىدينى و بىايمانىاش را ، و بهتر است هردو را ثابت بدانيم . البته ، بىدينى بيشتر از بىاطلاعى و دين نشناسى با او سازگار است .
4 - حمران مىگويد : معاويه گفت : شما نمازى مىخوانيد كه ما كه با پيامبر خدا معاشر بوديم ، نديديم بخواند ، و از آن نهى كرد ، يعنى دو ركعت نماز پس از عصر . « 2 »
پيش از اين ديديم كه نماز پس از عصر در دورهء نبوى اقامه مىشده و حضرتش مىخوانده و تا آخر عمر تركش نكرده است ، و اصحابش همچنان آن را خواندهاند تا عمر منعشان كرده است و اصحاب بر او پرخاش كرده و دليل آوردهاند كه آن سنتى ثابت است و در سنت خدا تبديل و تغيير رخ ندهد ، هرچند عمر گوش به استدلالشان نداده است و آن بدعت را پىگرفته تا معاويه پيدا شده و وضع را بدتر كرده است و نهى از آن نماز را به پيامبر نسبت داده است . « 3 » حال آيا اين از نادانى و بىاطلاعىاش دربارهء سنت بوده است يا بهرهاش از فقه و دين بيش از اين نبوده است ؟ مطلب را بايد شنيد و حق را گفت ، خواه عليه گوينده باشد و خواه به جانبش .
5 - از چند طريق از معاويه نقل شده كه از زبان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىگويد : هركه را شراب خورد ، تازيانه بزنيد ، اگر تكرار كرد ، تازيانهاش بزنيد ، اگر باز هم تكرار كرد ، تازيانهاى بزنيد ، و اگر براى چهارمين بار تكرار كرد ، او را بكشيد . « 4 »
هامش
( 1 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 6 / 184 - 191 ، 200 - 206 .
( 2 ) . مسند احمد : 4 / 99 ، 100 .
( 3 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 1 ) : 6 / 170 - 173 .
( 4 ) . مسند احمد : 4 / 93 ، 95 - 97 ، 101 .