كرد « 1 » ، تا چه رسد به نعش مؤمنان پاكدامن و عالى مقام ، و مىدانيم كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله كسى را كه نعش حيوانى را مثله و تكه پاره كند ، لعنت فرموده است . « 2 » حديث نهى از مثله و تكه پارهكردن نعش ، از چندين طريق روايى آمده است : از طريق امير المؤمنين على عليه السّلام ، انس ، ابن عمر ، عبد اللّه بن يزيد انصارى ، سمرة بن جندب ، زيد بن خالد ، عمران بن حصين ، مغيرة بن شعبه ، حكم بن عمير ، عائذ بن قرط ، ابو ايوب انصارى ، يحيى بن ابن ابى كثير ، و اسماء بنت ابى بكر ، و احاديث آنان در صحيح بخارى و صحيح مسلم و سنن ابى داود و سنن الكبرى بيهقى و مسند احمد حنبل و معجم طبرانى درج و نگاشته است . « 3 » بنابراين ، پسر هند جگر خوار به چه مجوزى مثلهكردن نعش شهدايى را كه بر دين و نظريهء على عليه السّلام بودهاند ، روا مىدانسته است ، حال آنكه مىدانيم دين على عليه السّلام همان دين محمد صلّى اللّه عليه و آله است و اسلام مبين و پاك .
وانگهى مگر نذر با تعهد معصيت و انجام گناه منعقد مىگردد ؟ مگر مىشود انسان نذر كند كه گناهى مرتكب شود ؟ چطور نذر مىكند كه زنان مسلمان قبيلهء ربيعه را در صورت چيرگى بر شوهرانشان به جرم اينكه دوستدار على عليه السّلام بوده و او را ولىّ خويش شمردهاند ، به بردگى بگيرد ، حال آنكه به بردگى گرفتن زن و مرد مسلمان حرام است ؟
اساسا در شريعت اسلام نذر جز براى كار خداپسندانه و به شرط وجود رجحانى در متعلق نذر منعقد نمىشود . « 4 » بنابراين ، به استناد كدام آيهء قرآن و كدام سنت و حديث - اگر معاويه معتقد و پاىبند به آنها بوده است - چنين نذر كرده و به خود اجازه داده بگويد :
در برابر خدا عهد مىكنم كه چنين كارى انجام دهم ؟ آيا در شريعت اسلام رواست كه انسان قسم بخورد سرب گداخته در گوش مسلمانى بريزد ، در گوش صحابى عادل و عالى مقامى كه پيرو بدعتها و هوسهاى معاويه نبوده است ؟ آخر او به كدام خدا قسم
هامش
( 1 ) . حديث حرمت تكه پارهكردن نعش حيوان را طبرانى از طريق امير المؤمنين على عليه السّلام ثبت كرده و زيلعى در نصب الراية : 3 / 120 نوشته است و سرخسى در شرح السير الكبير : 1 / 78 .
( 2 ) . بخارى اين حديث را در صحيح خويش ، باب ما يكره من المثلة ، از طريق ابن عمر ثبت كرده است .
( 3 ) . ر ك : نصب الراية ، زيلعى : 3 / 118 - 121 .
( 4 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 1 ) : 8 / 79 .