نمىشود كسى به اندازهء يك وجب از امت و وحدت كناره بگيرد و به وضع جاهلى نميرد . « 1 »
هركه در برابر حاكم شرعى سر به نافرمانى برداشت و از وحدت ملى كناره گرفت و مرد ، به وضع جاهلى مرده است . « 2 »
هركه به قدرت سياسى الهى كه در زمين مستقر است ، اهانت روا دارد ، خدا او را مورد اهانت قرار خواهد داد . « 3 »
هركه يك وجب از امت و وحدتش كناره بگيرد ، به آتش دوزخ درآيد . « 4 » اين حديث از طريق معاويه روايت شده است .
هركه از امت و وحدتش كناره بگيرد و حكومت را خوار بشمارد ، با خدا در حالى روبرو خواهد شد كه هيچ دليل خداپسندى براى دفاع از خويش ندارد . « 5 »
اگر بردهء حبشىاى كه كلهاش مثل مويز سياه است ، فرماندهء شما باشد ، فرمانش را به گوش گرفته اطاعت كنيد . « 6 »
با توجه به اين فرمايشها و دستورها ، فكر مىكنيد معاويه با قيام مسلحانه عليه امير المؤمنين على عليه السّلام و توطئه و تلاش براى تزلزل حكومت و برانداختن خلافتش ، به وحدت ملى و حفظ همبستگى امت كمك كرده و سر به فرمان و مطيع خليفه و حاكم شرعى بوده است يا نه ، قدرت سياسى الهى را مورد تجاوز و تعرض قرار داده و حكومت را خوار شمرده و سر از اطاعت پيچيده و از امت و وحدت ملى كناره گرفته و از پيمان اسلام سر باز زده است ؟ احاديث نبوى تكليف معاويه را روشن ساخته و ماهيتش را به دقت مشخص گردانيده است . به موجب آنها معاويه در رأس تجاوزكاران داخلى قرار دارد ، همانگونه كه به هنگام بت پرستى در رأس قبايل مشرك و مهاجم ضد اسلام
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى ، فصل « السمع و الطاعة للامام » ؛ سنن بيهقى : 8 / 157 .
( 2 ) . تيسير الوصول : 2 / 39 - به نقل از شيخين .
( 3 ) . صحيح ترمذى : 9 / 69 ؛ تيسير الوصول : 2 / 39 .
( 4 ) . مستدرك حاكم : 1 / 118 .
( 5 ) . همان : 1 / 119 .
( 6 ) . صحيح بخارى ، باب « السمع و الطاعة » ؛ صحيح مسلم : 6 / 15 - عبارت از بخارى است .