گردشان زده شود از گوهر سپيدگون ، بعد چهار جام آورند تا ابو بكر نوشيدنى براى عمر بريزد ، و عمر براى عثمان ، و عثمان براى على ، و على براى ابو بكر ، آنگاه خدا فرمان دهد تا دوزخ به خروش آيد و با امواج خروشانش رافضيان را به ساحل افكند ، و بىدرنگ خدا پرده از ديدههاشان برگيرد تا مقامات اصحاب پيامبر خدا را بنگرند و بگويند :
اينهايند كه خدا خوشبختشان گردانيد ، يا به روايتى ديگر بگويند : اينهايند كه مردم با پيروىشان به خوشبختى رسيدهاند و ما با مخالفت و نافرمانىشان بدبخت گشتهايم .
سرانجام ، آنها را با حسرت و پشيمانى به دوزخ باز مىگردانند .
و روايتى كه از طريق كلبى ، از ابو صالح ، از ابن عباس آمده كه گفت : و هركينهاى را كه در دلهاشان بود ، بزدوديم . . . ، دربارهء ده نفر نازل گشته است : ابو بكر ، عمر ، عثمان ، على ، طلحه ، زبير ، سعد ، سعيد ، عبد الرحمن بن عوف ، و عبد اللّه بن مسعود .
و روايتى از طريق نعمان بن بشير از قول على كه گفت : و هركينهاى را كه در دلهاشا نبود ، بزدوديم . . . ، و ايشان عبارتند از : عثمان و طلحه و زبير و من .
بدينسان ، سخن خدا را از معنى حقيقى آن مىگردانند و تحريف مىنمايند و كسى نيست كه از راويان اين حرف بىاعتبار بپرسد : آن كينه و عداوتى كه از سينهء اين افراد زدوده شده ، كى زدوده گشته و كجا ؟ در حالى كه حديث و تاريخ گواهند بر اينكه كينه و عداوتى كه پس از اسلام آوردنشان از ميان رفته ، همچنان از هنگام وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به بعد در وجودشان لانه داشته است ، چنان كه ميانشان گفتوشنودها رفته و بحثها و كشمشها درگرفته تا به محاصره و مباحثه و جنگ و جدل در اطراف خانهء عثمان و لشكركشى خونين جمل انجاميده است ، و اينهمه ناشى از همان كينهء ديرينه و عداوت مزمن بوده كه در دلهاشان رسوب و رسوخ داشته است . مگر جز همين دشمنى و كينه بوده كه آنان را وامىداشته تا خون برادران و دوستانشان را هدر بدانند و حرمت حقوقشان را نابود انگارند ، و مقدسات و ناموسشان را هتك نمايند ؟ با وجود همهء اين حوادث كينه آفرين و كشمكشهاى خونين ، باز مىتوان گفت كينه و عداوت از دلهاشان زدوده گشته است ؟
الغدير ( فارسى ) — صفحة 191
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص١٩١