مثل شتر مهار شده مىكشيد و مىبرد تا از او براى ابو بكر بيعت بگيرد و تهديدش مىكرد كه بيعت كن ، و گرنه كشته خواهى شد ؟ همان كه منكر برادرى على با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گشت ، منكر حقيقتى كه با سنت صحيح و ثابت مسلم گشته و مورد قبول همه قرار گرفته است ؟
چنان كه بسيارى از دستورات و تعليمات پيامبر و سنتش را منكر گشته است ! و همان كه وصيت كرد تا در شوراى انتخاب خليفه ، هركس را كه از بيعت خوددارى كرد ، بكشند ، و مىدانست يگانه مخالف آن انتخاب نادرست ، امير المؤمنين على است ، يا يكى ديگر از ده نفرى كه مىگويند مژدهء بهشت يافتهاند ؟ بىترديد ، هركس مؤمنى را عمدا بكشد ، جزايش جهنم است كه در آن جاودان خواهد بود و خدا بر او خشم گيرد و لعنتش كند و عذابى سهمگين برايش مهيا سازد . « 1 »
آيا عثمان اين روايت را درست مىپنداشت و باور داشت و باوجوداين به مغيرة بن شعبه - وقتى به او توصيه كرده بود مدينه را به قصد مكه ترك كند و خود را از محاصره كنندگان برهاند - مىگفت : از پيامبر خدا شنيدم كه در مكه مردى از قريش به گور سپرده مىشود كه نيمى از عذاب اين امت را بر دوش خواهد داشت ، و من نمىخواهم آن شخص باشم ؟ « 2 » و چگونه عثمان ، على را كه به موجب اين روايت مژدهء بهشت يافته است ، برتر از مروان نمىدانست ، در حالى كه مروان را پيامبر صلّى اللّه عليه و آله لعنت فرستاده است ؟
بىگمان دوزخيان با بهشتيان برابر نيستند و بهشتيان همان پيروزمندانند . « 3 »
آيا اين طلحه و زبير همانهايند كه عثمان را به كشتن دادند و مردم را عليه او شوراندند و به فرمايش امير المؤمنين على عليه السّلام : سادهترين كارشان در حق وى [ عثمان ] پرخاش بود و نرمترين رفتارشان با وى خشونت و جفا . آنان مردم را به مخالفت با او برانگيختند و كار را بر او سخت گرفتند و مقصودشان اين بود كه حكومت را به چنگ خويش آورند ، و نيز اولين كسانى بودند كه زبان به بدگويى او گشودند و آخرين كسانى كه دستور كشتن او را دادند تا سرانجام ، خونش را بريختند ؟ « 4 » همان دو كه مولاى متقيان چنين معرفىشان كرده
هامش
( 1 ) . نساء 4 / 93 .
( 2 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 9 / 152 ، 153 .
( 3 ) . حشر 59 / 20 .
( 4 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 9 / 103 - 110 .