توهمات فاحش به او دست داده است ، و چون اين خطاها و توهمات در نقل روايتش بسيار گشته ، ديگر رواياتش قابل استدلال نيست . بزار مىگويد : قوى نيست . عجلى مىگويد : در او ضعف و سستى هست . « 1 »
در سند طبرى ، بشر بن دحيه وجود دارد كه ذهبى او را ضعيف شمرده است و پس از روايت اين حديث از او ، مىگويد : اين دروغ است ، و بشر كيست ؟ و مىگويد : قزعه ارزشى ندارد . « 2 »
24 - حافظ عاصمى در زين الفتى شرح سورة هل اتى روايتى ثبت كرده است از طريق حاكم ابو احمد ، از ابو ميمون احمد بن محمد بن ميمون بن كوثر بن حكيم همدانى در حلب ، از اسحاق بن ابراهيم بن اخيل عبسى ، از ميسر « 3 » بن اسماعيل ، از كوثر بن حكيم همدانى ، از نافع ، از پسر عمر كه به پيامبر نسبت مىدهد كه فرمود : دلسوزترين فرد امتم براى امتم ابو بكر است و آنكه بيش از همه حكم خدا را گرامى مىدارد ، عمر است ، و پرشرمترين فردش عثمان ، و واردترينش به قضا على ، و استادترينش در قرائت قرآن ابىّ ، و فريضهشناسترينش زيد بن ثابت ، و راست سخنترينش ابوذر ، و حلال و حرام شناسترينش معاذ بن جبل ، و علامهء اين امت عبد اللّه بن عباس ، و هرامتى امينى دارد و امين اين امت ابو عبيدهء جراح است .
در سند روايت ، عدهاى ناشناس وجود دارند كه يكى از ديگرى نقل مىكند تا مىرسد به كوثر ، و او چنان كه ابوزرعه مىگويد : ضعيف و سست روايت است . يحيى بن معين مىگويد : رواياتش بىارزش است . احمد بن حنبل مىگويد : رواياتش باطل و بىاساس است و ارزشى ندارد . دار قطنى و ديگران مىگويند : مجهول است . همو مىگويد : ضعيف و زشت روايت است . جوزجانى مىگويد : در محضر درس من نوشتن روايات او روا نيست ، زيرا او متروك است . ابن عدى مىگويد : عموم رواياتش غير محفوظ
هامش
( 1 ) . ميزان الاعتدال : 2 / 347 .
( 2 ) . ميزان الاعتدال : 2 / 245 ؛ لسان الميزان : 2 / 23 .
( 3 ) . چنين نوشته است ، لكن بشر بن اسماعيل صحيح است . اينجا در پى تشخيص نام اين شخص نيستيم ، زيرا بشر نيز مانند ميسر ، چنان كه در لسان الميزان آمده ، مجهولى ناشناس است .