گفتار و كردارشان را سرمشق مىدانند . با چنين ياوهها و حرفهاى پوشالى ، مردم ساده دل را به ورطهء گناه مىكشانند و بدين وسيله عثمان - آن فرورفته در منجلاب گناه و زشتكارى را - آنچنان به خلق نشان مىدهند تا او را از هرگناهى پاك نمايند و كارهاى سادهاش را كوهى به نظر آورند و او را كه همهء اصحاب پيامبر خوار و بىدفاع گذاشتهاند ، مورد حمايت و يارى خدا معرفى كنند . همين دارودستهء تبهكار ، شخصيت امام مسلمانان و سرور جانشينان پيامبر و بزرگ مردى را كه پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بهترين و برترين انسان است ، چندان كوچك مىسازند و به قدرى با حقارت و خردى مىنمايند كه هيچ با قدر و مقامش مناسبت ندارد ، تا آنجا كه مىگويند مرتكب گناهى گشته و سپس مورد مغفرت قرار گرفته است .
كسى نيست از اينها بپرسد چه وقت اين گناه از پيشوا و مقتداى مؤمنان و مولاى متقيان سر زده است ؟ آيا آنهنگام كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله قرآن او را نفس خويش خواند ؟ يا هنگامى كه خداى بزرگ و دانا او را از هرآلايش و گناهى پاك و منزه شمرد و فرمود : خدا اراده مىكند كه از شما خاندان پيامبر هرآلايشى را بزدايد و شما را پاك گرداند « 1 » ، يا آنگاه كه ولايت و دوستى او را ملازم و قرين ولايت و دوستى خويش و پيامبرش دانست و فرمود « 2 » : ولى و دوست شما خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آوردند ، همانها كه نماز مىگزارند و در حال ركوع زكات مىپردازند ؟ « 3 » يا آن وقت كه دين را با ولايتش تكميل كرد و نعمتش را بر مسلمانان به اتمام رسانيد و فرمود « 4 » : امروز دينتان را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما تمام گردانيدم و خواستم كه شما را دين اسلام باشد ؟ « 5 » يا زمانى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله او را همانگونه كه خويشتن بيش از مردم نسبت به خودشان صاحب اختيار است ، صاحب اختيار گردانيد ، و در حديث متواتر و قطعى و مسلم غدير وى را به خلافت عظمى برداشت ؟ آيا آن هنگام كه با حديث ثابت و متواتر و قطعى ثقلين
هامش
( 1 ) . احزاب 33 / 33 .
( 2 ) . مائدة 5 / 55 .
( 3 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 3 / 156 - 167 .
( 4 ) . مائدة 5 / 3 .
( 5 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 1 / 231 - 239 .