گذاشت . بهتر است نقبى به خانهء عثمان بزنيم و او را بىآنكه كسى متوجه شود ، به قتل رسانيم . پس از خانهء يكى از انصار راهى به خانهء عثمان بردند بىآنكه كسى از همراهيانش متوجه شود ، زيرا همهء آنان پشت بام بودند و در اطاق كسى جز همسرش نبود . بدينسان او را كشتند و از همانجا كه آمده بودند ، گريختند . همسرش فرياد كشيد ، اما صدايش در هياهوى بيرون خانه محو شد . پس به بام رفته مردم را خبر كرد كه امير المؤمنين كشته شده است . حسن و حسين و كسانى كه همراهشان بودند ، به اطاق عثمان آمدند و ديدند كشته شده است . به دورش جمع شدند و گريستند و مردم نيز آمدند و ديدند عثمان كشته شده است . خبر به على و طلحه و زبير و سعد بن ابى وقاص و آنان كه در مدينه بودند ، رسيد و در حالى كه هوش از سرشان پريده بود ، بيرون شدند تا به اطاق عثمان درآمدند و او را كشته يافتند و برگشتند . على به دو فرزندش اعتراض كرد كه چطور شما كه بر در خانه بوديد ، گذاشتيد امير المؤمنين عثمان كشته شود ؟ بعد با دست بر چهرهء حسن زد و بر سينهء حسين ، و محمد بن طلحه را دشنام داد و عبد اللّه بن زبير را لعنت كرد و در حالى كه خشمگين بود ، به راه افتاد تا طلحه را ديد . طلحه به او گفت : مگر چه شده ابو الحسن كه حسن و حسين را مىزنى ؟ على كه معتقد بود طلحه در قتل عثمان دست داشته است ، به او گفت : اينهمه اصحاب پيامبر خدا از مجاهدان بدر اينجا بودند و تو دلايل قاطع شرعى در حضورشان عليه عثمان اقامه نكردى . گفت : اگر مروان را تسليم ما كرده بود ، كشته نمىشد . على گفت : اگر مروان را تحويل شما داده بود ، او را پيش از محاكمه مىكشتيد . على به خانه رفت ، و مردم همگى به حضورش رفتند تا با او بيعت كنند . به آنان گفت : اين كار به شما ربطى ندارد و در حقيقت ، وظيفه و حق مجاهدان بدر است و هركه را ايشان بپسندند ، خليفه خواهد بود . پس همهء مجاهدان بدر بدون استثنا گفتند كه ما هيچكس را از تو شايستهتر نمىبينيم . على چون وضع را چنين ديد ، به مسجد رفت و به منبر برآمد ، و نخستين كسانى كه از منبر بالا رفتند و با او بيعت كردند ، طلحه بود و زبير و سعد بن ابى وقاص و اصحاب محمد . مروان را احضار كرد ، اما او گريخت . عدهاى از اولاد مروان و خانوادهء ابى معيط احضار شدند ، اما آنان هم
الغدير ( فارسى ) — صفحة 347
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٣٤٧