جو نزد وى به گرو نهاد و خاندان او عليهم السّلام نيز به راه او رفتند و همان كسان بودند كه در راه دوستى حق ، به مستمند و پدر مرده و گرفتار ، خوراك خورانيدند و گرچه خود بدان نيازمند بودند ديگران را بر خويش مقدمم داشتند « 1 » و همانان كه چون ايمان آوردند نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع ، صدقه مىدهند « 2 » و دارايىهاى خويش را در شب و روز و آشكار و پنهان انفاق مىكنند « 3 » چنان كه پيشواى ما دختر زادهء پيامبر ، حسن پاك دو بار از همهء دارايىاش بيرون شد ( و آن را بخشيد ) و سه بار همهء دارايىاش را ميان خود و خداى بزرگ و گرامى بخش كرد تا آنجا كه كفشى را مىبخشيد و كفشى را نگاه مىداشت و موزهاى را مىبخشيد و موزهاى را نگاه مىداشت « 4 » .
و چه بسيارند پارسايان همانند ابو ذر در ميان پيروان محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه پارسايى ، همهء دارايىشان را از تر و خشك بر باد داده و اين براى ايشان برترى شمرده مىشود كه آن را ياد بايد كرد و موجب سپاسگزارى بايد دانست مگر براى ابو ذر كه در ميان پيروان محمّد همانند عيسى بن مريم است . آرى ، همين روش را در وى دستاويزى مىگيرند براى آن فتواى پندارى ! بار خدايا از تو آمرزش مىخواهيم و بازگشت به سوى تست .
گواهى خواستن هيأت داوران از گفتار ابن حجر
در مورد گواه سوم ( ابن حجر ) نيز بايد گفت : اى كاش هيأت داوران ، سخن او را به همان صورت اصلى بازگو مىكرد و سر و ته آن را نمىزد ، زيرا در همانچه در فتح البارى « 5 » نگاشته است و ما نيز آورديم مطالبى ديده مىشود كه با دعاوى هيأت ، سازشى ندارد از جمله همان پيشبينى پيامبر دربارهء تبعيد ابو ذر و آن هم در قالب الفاظى كه مىرساند وى در آن گيرودار ، ستم مىبيند و بر وى بيداد مىرود و آنچه موضوع را تأييد مىكند سخن
هامش
( 1 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 3 / 111 - 117 .
( 2 ) . همان : 2 / 47 و 3 / 155 - 163 .
( 3 ) . همان : 8 / 54 .
( 4 ) . حلية الاولياء : 2 / 38 ؛ صفة الصفوة : 1 / 330 ؛ الصواعق 82 .
( 5 ) . فتح البارى : 3 / 231 .