اين روايت را هم وكيع آورده است و هم ابن ابى شيبه و عبد بن حميد و ابن منذر و ابن ابى حاتم نيز آن را روايت كردهاند .
4 - جصاص مىنويسد : روايت شده كه على و عمر و سعيد بن جبير و طاوس گفتهاند :
به انجام رسانيدن آن دو ( حجّ و عمره ) به اين است كه از خانهء كسانت احرام ببندى . « 1 »
همو مىنويسد : در مورد احرام بستن براى عمره پيش از رسيدن به ميقات ، هيچ اختلافى ميان فقها نيست و از اسود بن يزيد روايت شده كه گفت : براى عمره بيرون شديم و چون برگشتيم به ابو ذر برخورديم و او گفت : آيا موى تراشيدى و كارى كه بدان وسيله از احرام بيرون آييد ؟ گرنه اين است كه عمره از خاك و ده شما است . و مقصود ابو ذر آن است كه بهتر بود عمره را از شهر كسانتان به نامى نهاديد ، چنان كه روايت شده على گفت : به انجام رسانيدن آن دو ( حجّ و عمره ) به اين است كه از خانهء كسانت احرام ببندى . « 2 »
و رازى مىنويسد : از على و ابن مسعود چنان روايت شده كه به انجام رسانيدن آن دو به اين است كه انسان از نزد كسانش احرام ببندد . « 3 » و همو مىنويسد : شهرت دارد كه بزرگان صحابه گفتهاند : به انجام رسانيدن حجّ به آن است كه انسان از نزد كسانش احرام ببندد . « 4 »
و قرطبى پس از يادى از حديث على مىنويسد : اين نظريه را از قول عمر و سعد بن ابى وقاص نيز روايت كردهاند و عمران بن حصين نيز به مقتضاى همان رفتار مىكرده است . سپس مىنويسد : دربارهء احرام بستن پيش از رسيدن به ميقاتهايى كه پيامبر تعيين كرده ، آنچه از على روايت شده و عمران بن حصين نيز بر آن كار كرده همان است كه عبد اللّه بن مسعود و گروهى از سلف گفتهاند و ثابت است كه عمر از ايليا « 5 » احرام مىبست
هامش
- 1 / 74 ؛ تفسير رازى : 2 / 162 ؛ تفسير قرطبى : 2 / 343 ؛ تفسير ابن كثير 230 ؛ الدر المنثور : 1 / 208 ؛ نيل الاوطار : 5 / 26 .
( 1 ) . احكام القرآن : 1 / 310 .
( 2 ) . همان : 1 / 337 .
( 3 ) . تفسير رازى : 2 / 162 .
( 4 ) . همان : 2 / 172 .
( 5 ) . ايلياء با الف ممدود ، گاهى هم با الف مقصور خوانده شده و نام شهر بيت المقدس است .