- پس در برابر صليبيان و خاجپرستان امروز تبار خود را يارى دهد .
- اگر تو كعبهء ما را در برابر ايشان رها كنى تصميمى است كه خود دراينباره گرفتهاى » « 1 » .
و يك نماينده هم از پيشاهنگى او در ايمان خالص و يگانهپرستى راستين ، آن است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در روز حنين ، پيوند خود را به او باز مىنمود و به اينسان با سرافرازى مىگفت :
- « منم پيامبرى كه دروغ نگويد ، منم فرزند عبد المطلب » « 2 » .
و راستى را كه چه نيكو سروده حافظ شمس الدين بن ناصر بن دمشقى از آنجا كه گويد :
- احمد فروغى سترگ بود كه ( از يك پشت به پشت ديگر ) جابهجا مىشد و خود در چهرهء مردانى سجدهكار مىدرخشيد .
- سده به سده در ميان ايشان مىگشت تا بهترين برانگيختگان آمد « 3 » .
و همين بوده كه ابو طالب خواسته بگويد كه گفت : دلم راه نمىدهد كه دين عبد المطلب را رها كنم زيرا اين فراز ، آشكاركنندهء ديگر سخنان اوست و با اين روش خواسته است معنى سخن را بر حاضران بپوشاند تا با دورى نمودن از ايشان ، در پى كينتوزى با وى برنيايند و اين روش گفتار از شيوههاى تازيان است در گفتگوهاشان كه به آن وسيله ، گاهى مىخواهند معنى را پوشيده بدارند و گاهى هم آن را مؤكد مىسازند چنانكه شاعر گفته :
- هيچ عيبى در ايشان نيست مگر آنكه شمشيرهاشان از كوبيدن سازمانهاى سپاه دشمنان خراش برداشته .
و اگر سرور ما ابو طالب بهجز همين يك نمونه از رفتار را نداشت بهتنهايى كافى بود
هامش
( 1 ) . ملل و نحل شهرستانى كه در حاشيهء الفصل : 3 / 224 چاپ شده ؛ الدرج المنيفة سيوطى 15 ؛ مسالك الحنفاء 37 .
( 2 ) . طبقات ابن سعد ط مصر شماره مسلسل ص 655 ؛ تاريخ طبرى : 3 / 129 .
( 3 ) . مسالك الحنفاء ، سيوطى 40 ؛ الدرج المنيفة 14 .