- كسى كه خواهد ما ستم ببينيم او را از بيداد باز مىداريم و آن هم با هرتازيانهء تيز شدهاى كه به سويش دراز مىكنيم
- و با شمشيرهايى تنك كه گويى نمك با آن آميخته و به يارى آن درد بيمارى ديوانگان بهبود خواهد يافت .
- تا آنگاه كه مردانى كه خرد و بردبارى در ايشان نيست . پس از همهء دشوارىها نرمى و سادگى را بپذيرند .
- يا به كتابى شگفت بگرويد كه بر پيامبرى همچون موسى يا يونس فرود آمده است « 1 » .
و از سرودههاى او در ستايش پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله اينها است كه گويد :
- براستى كه خداوند پيامبر - محمّد - را گرامى داشت پس گرامىترين آفريدگان خدا در ميان مردم احمد است .
- براى بزرگداشت او نامش را از نام خود گرفت زيرا خداوند صاحب عرش ، محمود است و اين نيز محمّد « 2 » .
و دياربكرى مىنويسد : ابو طالب در ستايش پيامبر ابياتى سروده كه يكى از آنها اين است :
- براى بزرگداشت او نام وى را از خود گرفت . . . « 3 » .
و حسان بن ثابت نيز اين شعر را در ميان سرودههاى خود گنجاند و گفت :
- نمىبينى كه خداوند بندهء خويش را با نشانههاى توانايىاش بفرستاد و خدا از هر چيزى بزرگتر و برتر است .
- براى بزرگداشت او نام وى را از خود گرفت . . .
زرقانى نيز مىنويسد : همين معنى به ذهن حسان نيز آمده و شايد هم كه او شعر
هامش
( 1 ) . شرح ابن ابى الحديد : 3 / 313 .
( 2 ) . تاريخ الصغير بخارى ، از طريق علىّ بن يزيد ؛ دلائل النبوة ابو نعيم : 1 / 6 ؛ تاريخ ابن عساكر : 1 / 275 ؛ شرح ابن ابى الحديد : 3 / 315 ؛ تاريخ ابن كثير : 1 / 266 ؛ الاصابة ابن حجر : 4 / 115 ؛ المواهب اللدنية قسطلانى :
1 / 518 به نقل از تاريخ بخارى .
( 3 ) . تاريخ الخميس : 1 / 254 .