ناسنجيده داشته ، مگرنه او سنت پيامبر را از مانندهاى مغيره بن شعبه و محمّد بن مسلمه و عبد الرحمن بن سهيل و ديگر مردمان ناچيز فراگرفت ؟
گويا ابن حجر مردم را نيز مانند خود انگاشته و مىپندارد كه آنان نيز زادهء سنگاند كه تنها مىشنوند ولى چيزى را با خرد خويش روبرو نمىكنند . آيا اين مرد نمىگويد روزى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بانگ برداشت و سخن زير را بر زبان راند ياران او از آواز وى چه دريافتند : در ميان آرامگاه و منبر من گلزارى از گلزارهاى بهشت است « 1 » .
و نيز از اين سخن او صلّى اللّه عليه و آله در ميان سرا و منبر من گلزارى از گلزارهاى بهشت است « 2 » .
و نيز از اين سخن او صلّى اللّه عليه و آله در ميان خانه تا منبر من گلزارى از گلزارهاى بهشت است « 3 » .
و نيز از اين سخن او صلّى اللّه عليه و آله در ميان منبر تا خانهء عايشه گلزارى از گلزارهاى بهشت است « 4 » .
و نيز از اين سخن او صلّى اللّه عليه و آله هركه شادمان مىشود كه در گلزارى از گلزارهاى بهشت نماز بگزارد در ميان منبر و آرامگاه من نماز بگزارد « 5 » .
هامش
( 1 ) . رك : تاريخ خطيب : 11 / 290 - 228 ؛ ارشاد السارى قسطلانى 4 / 413 كه سند بزاز را در اين زمينه درست شمرده و گفته : در نزد بزاز سندى دارد كه صحيح است ؛ كنز العمال : 6 / 254 ؛ شرح نووى بر صحيح مسلم كه در حاشيه ارشاد چاپ شده : 2 / 103 ؛ تحفة البارى كه در زير ارشاد چاپ شده : 4 / 412 ؛ وفاء الوفاء سمهودى 1 / 303 آن را از بخارى و مسلم آورده و سند بزاز را درست شمرده است .
( 2 ) . رك : صحيح بخارى كتاب صلاة و كتاب الحجّ ؛ صحيح مسلم ، كتاب الحجّ بخش « برترى زمينى كه ميان آرامگاه و منبر او صلّى اللّه عليه و آله است ؛ تفسير الوصول : 3 / 323 ، تمييز الطيب : 139 مىنويسد : در درستى آن همداستانند ؛ كنوز الدقائق : 129 ؛ كنز العمال : 6 / 254 ؛ الجامع الصغير كه بر بنياد آنچه در الفيض الغدير :
5 / 433 آمده - آن را درست شمرده و گويد : از بس گويندگان آن زيادند نمىتوان از پيامبر ندانست ؛ تحفة البارى كه در زير الارشاد چاپ شده : 4 / 412 ؛ وفاء الوفا : 1 / 303 - 302 ، سند احمد و بزّاز را درست شمرده است .
( 3 ) . رك : تاريخ خطيب : 3 / 360 ؛ كنز العمال : 6 / 254 ؛ شرح نووى بر صحيح مسلم در حاشيه الارشاد :
6 / 103 .
( 4 ) . ارشاد السارى : 4 / 413 ؛ وفاء الوفاء : 1 / 303 ؛ در اواسط طبرانى از زبان ابو سعيد خدرى آورده است .
( 5 ) . كنز العمال : 6 / 254 ، از زبان عبيد اللّه بن لبيد آورده است .