5 - انس بن مالك گويد : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله سوره برائت را با ابو بكر براى مردم مكّه فرستاد ، سپس او را خواست و فرمود : سزاوار نيست كه اين را برساند مگر مردى از اهل من ، پس على عليه السّلام را طلبيد و آن را به او داد .
و در لفظ ديگرى از احمد
به درستى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ابو بكر صديق را با سوره برائت ، فرستاد چون به ذى الحليفه رسيد فرمود : نبايد اين را تبليغ كند ، مگر من يا مردى از خاندان من پس آن را با على عليه السّلام فرستاد . « 1 »
6 - ابو سعيد خدرى گويد : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ابو بكر را فرستاد كه از طرف او برائت را برساند . چون او را روانه كرد على عليه السّلام را فرستاد و گفت : اى على ، نبايد برساند از من مگر خودم يا تو ، پس او را بر شتر غضباى خود سوار كرد و روانه نمود ، على عليه السّلام رفت تا به ابى بكر ملحق شد و برائت را از او گرفت ، ابو بكر خدمت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، آمد در حالى كه از اين موضوع ترسى بر او راه يافته بود كه شايد براى او آيهاى نازل شده باشد . چون نزد آن حضرت رسيد گفت : چيست مرا يا رسول اللّه ؟ فرمود : خير است ، تو برادر من و يار منى در غار و تو با منى بر حوض ، جز اينكه نبايد تبليغ كند از من ، غير از من يا مردى از اهل من . « 2 »
هامش
روح المعانى : 3 / 268 ؛ تفسير المنار : 10 / 156 به نقل از پنج حافظ ياد شده از دارمى تا محب الدين طبرى يافت مىشود .
( 1 ) . طريق حديث صحيح و تمام رجالش مورد اعتمادند مسند ، احمد : 3 / 212 ، 283 ؛ جامع ، ترمذى :
2 / 135 طبع هند : خصائص ، نسايى 20 ؛ تاريخ ، ابن كثير : 5 / 38 از ترمذى و احمد و در تفسيرش :
2 / 333 ؛ مناقب ، خوارزمى 99 ؛ شرح صحيح بخارى ، قسطلانى : 7 / 136 ؛ شرح صحيح ، ابن حجر :
8 / 256 ؛ شرح صحيح ، عينى : 8 / 637 ؛ مطالب السؤل ، ابن طلحه 17 ؛ الدرّ المنثور ، سيوطى : 3 / 209 به نقل از ابن ابى شيبه و احمد و ترمذى و ابى الشيخ و ابن مردويه ؛ كنز العمال : 1 / 249 ، از ابن ابى شيبه ؛ شرح المواهب ، زرقانى : 3 / 91 ؛ تفسير ، شوكانى : 2 / 319 نقل از كسى كه سيوطى در الدر المنثور از او نقل كرده ؛ تفسير ، آلوسى : 3 / 268 به نقل از احمد و ترمذى و ابى الشيخ ؛ تفسير ، المنار : 10 / 157 .
( 2 ) . آن را ابن حبّان و ابن مردويه ؛ الدرّ المنثور ، سيوطى : 3 / 209 ؛ روح المعانى ، آلوسى : 3 / 268 در طبع منيريّه : 1 / 40 نقل كردهاند و ابن حجر به آن در فتح البارى : 8 / 256 از طريق عمرو بن عطيّه از پدرش از