متولد شود و يكى از آنها را محمّد نگذارد پس نادانى كرده است . « 1 »
و آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هرگاه محمّد ناميديد ، او را نزنيد و محرومش نكنيد . « 2 »
و فرمود صلّى اللّه عليه و آله : هرگاه فرزندتان را محمّد ناميديد ، او را اكرام كنيد و در مجلس به او جا دهيد و چهره بر او زشت و كريه نكنيد . « 3 »
و فرمود : به درستى كه خدا بندهاى را كه نام او احمد يا محمّد است روز قيامت در برابر خود نگه مىدارد ، خداوند تعالى به او مىفرمايد : بنده من ، آيا حيا نكردى از من كه مرا معصيت كردى و حال آنكه نام تو نام حبيب من محمّد است ؟ بنده از خجلت و شرمندگى سرش را به زير انداخته ، مىگويد : بار خدايا ، به درستى كه من كردم ( آنچه نبايد بكنم ) ، پس خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : اى جبرئيل ! دست بنده مرا بگير و او را وارد بهشت كن ، به درستى كه من حيا مىكنم كه عذاب كنم كسى را كه نام او نام حبيب من است . « 4 »
و فرمود : كسى كه براى او نوزادى به دنيا آيد ، او را براى محبّت من و تبرّك من محمّد نامد ، او و نوزادش در بهشت خواهد بود . « 5 »
و عايشه گفت : زنى پيش پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمد گفت : اى رسول خدا ، به درستى كه من پسرى زائيدم و او را محمّد ناميدم و او را مكنّى به ابى القاسم نمودم ، به من يادآور شدند كه شما اين را مكروه مىداريد ، فرمود : چهكسى حلال كرده اسم مرا و كنيه مرا حرام كرده است ؟ يا چهكسى حرام كرده كنيه مرا و حلال كرده است اسم مرا ؟ « 6 »
و آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله محمّد بن طلحه بن عبيد اللّه را محمّد ناميد و او را به ابى القاسم
هامش
( 1 ) . طبرى و ابن عدى و هيثمى در مجمع الزوائد : 8 / 49 و سيوطى در جامع الصغير در حرف ميم نقل كردهاند .
( 2 ) . مجمع الزوائد : 8 / 48 ؛ السيره الحلبيه : 1 / 89 .
( 3 ) . طب : 3 / 91 .
( 4 ) . المدخل ، ابن الحاج : 1 / 129 .
( 5 ) . ابن عساكر آن را نقل كرد و مناوى آن را در فيض القدير : 6 / 237 و حلبى در سيره النبويّه : 1 / 89 ياد كرده است .
( 6 ) . سنن الكبرى ، بيهقى : 9 / 310 ؛ مصابيح السنه : 2 / 149 ؛ زاد المعاد : 1 / 262 .