كه از آنهاست آنچه درباره روزه روز چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه وارد شده بدون آنكه اختصاص به روزهاى ماه داشته باشد .
و بعضى از آنها وارد شده درباره روزه ايام بيض از هرماهى و اينكه آن روز تمام ماه است و برخى درباره روزه چهارشنبه و پنجشنبه هرماهى است و بعضى از آنها وارد شده در روزهء چهار روز از هرماهى .
و بعضى از آنها رواياتى است كه درباره روزه دوشنبه و پنجشنبه در تمام ايام سال رسيده است . « 1 »
و گمان نمىكنم بعد از تمام اينها ارزشى باقى ماند براى آنچه از ابن ماجه به تنهايى از ابن عباس نقل كرده است : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نهى كرد از روزه رجب ، اگر اين روايت صحيح باشد ، معارض است با احاديث متواتره معنوى يا تواتر اجمالى كه آن را دانستى درباره استحباب روزه ماه رجب كه قطعا به آن ترغيب و تشويق شده است . چنانچه علماى چهار مذهب به آن فتوا دادهاند . پس چگونه اعتماد به آن روايت شود و حال آنكه ضعيف است به مكان داود بن عطاء كه احمد درباره او گويد : ارزشى براى او نيست و ابو حاتم گويد : قوى نيست بلكه ضعيف منكر حديث است و بخارى و ابو زرعه گويند : منكر الحديث است و نسائى گويد : ضعيف است و دار قطنى گويد : متروك است و ابن حبّان گويد : كثير الشك است ، براى زيادى خطاى او به وى استدلال نمىشود . « 2 » و سندى در شرح سنن ابن ماجه درباره اين حديث گويد : در اسنادش داود بن عطاء ضعيف است و علماى رجال متّفق بر تضعيف او هستند . « 3 » و زرقانى در شرح المواهب گويد : ذهبى و غير او گويند : حديث صحيحى نيست ، چونكه راوى آن ضعيف و متروك است و حنبلىها آن را گرفته و مىگويند : اختصاص آن را به روزه مكروه است . « 4 »
هامش
( 1 ) . صحيح ، بخارى : 3 / 219 ؛ صحيح ، مسلم : 1 / 321 ، 322 ؛ سنن ، دارمى : 2 / 19 ؛ سنن ، ابى داود :
1 / 380 - 383 ؛ صحيح ، ترمذى : 1 / 143 ، 144 ؛ سنن ، ابن ماجه : 1 / 522 ، 529 ؛ سنن ، نسائى :
4 / 217 - 223 ؛ سنن ، بيهقى : 4 / 294 ؛ الترغيب و الترهيب : 2 / 30 - 37 .
( 2 ) . تهذيب التهذيب : 3 / 194 .
( 3 ) . شرح سنن ، ابن ماجه : 1 / 531 .
( 4 ) . شرح المواهب : 8 / 125 .