- مادامى كه خلف وعدهء تو ادامه دارد و عذرى براى تأخير آن ندارى ، من از جملهء نواصب خواهم بود كه جز مارماهى و ترتيزك نخواهم خورد .
- و نظافت خواهم كرد و تا سه روز سرمه خواهم كشيد و در روز عاشورا غذا خواهم پخت .
- بساط حزن و اندوه را در روز عاشورا بر خواهم چيد و در روز عيد غدير ديگر اظهار سرور و شادمانى نخواهم كرد .
- و بعد از اين به جاى حرم موسى بن جعفر عليه السّلام ، در مسجد جامع منصور بيتوته خواهم كرد .
- و ظرف يهودى را پاك مىدانم و آن را بر خوك ترجيح مىدهم .
- و بعد از اين شيعه مرا در كرخ در تاموسه و در كنار قصير خواهند ديد كه قبر مصعب را زيارت مىكنم ، در صورتى كه پيش از اين قبر النذور « 1 » را دوست مىداشتم و زيارت مىكردم .
- ميل دارم ابن ملجم زبيدى در روز قيامت رفيقم باشد .
- فاطمه در روز حشر مرا ببيند كه دستم در ميان دست قطع شدهء او قرار دارد .
- و مسئول بدبينى من تو هستى كه انسان مؤمنى را به خاطر خلف وعدهات جهنمى ساختى .
اين ابياتى كه ترجمهاش را در اينجا آورديم ، از ديوان خطى « 2 » ابن تعاويذى نقل كرديم كه آن را براى نقيب كوفه ، سيد محمد بن مختار علوى نوشته و او را به عدم وفاى به وعدهاى كه به او داده بود ، سرزنش نموده است و اين ابيات به سبك « تتريّهء » ابن منير است و اين دو را اشباه و نظايرى است كه در همين كتاب به آنها اشاره شده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . دربارهء « قبر النذور » در همين كتاب بحث شده است . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 5 / 196 .
( 2 ) . همين ابيات در ديوان مطبوعش 214 نيز يافت مىشود .
( 3 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 4 / 329 - 331 .