آدمى وقتى كه مىبيند برخى از مؤلفان ، آن احاديث دروغ را به شكل ارسال مسلم تلقى كردهاند و برخى ديگر آنها را با اسناد دروغين به جاى صحيح قالب مىكنند و برخى هم آنها را بدون آنكه توجه دهند كه در متن و يا سندشان نواقصى هست ، نقل مىكنند ، راه به جايى نمىبرد و نمىداند كه چه كند ؟
همهء اينها دربارهء رديفكردن فضايل خلفا و يا اثبات ادعاهاى بىاساس در مورد مذاهب بوده است .
آدمى وقتى كه در برابر چنين مشكلاتى قرار گيرد ، از خود مىپرسد كه چه كند ؟ با اين حال ، مىبيند كه در پس اين نويسندگان آلوده و منحرف ، دروغگوى قرن چهاردهم ، يعنى قصيمى قرار دارد كه با گستاخى تمام ادعا مىكند كه در ميان رجال حديث اهل سنت ، كسى كه متهم به كذب و حديث سازى باشد ، وجود ندارد . « 1 »
بنابراين ، گناه نادان بيچاره در نشناختن حقيقت چيست ؟ و چه چيز مىتواند سنت صحيح را از ناصحيح به او بشناساند ؟ و چه دستى قادر است او را از ستم دروغ و تزوير خلاص كند ؟ و آيا مصلحى پيدا مىشود كه در خود انگيزهء دينى درستى بيابد و چنين انسان گرفتار و سرگردانى را از گمراهى نجات دهد ؟
آرى ، ما براى او در اين الواح ، از هرچيزى پندى نوشتيم « 2 » و همه چيز را توضيح داديم تا هركس كه هلاك مىشود و يا زنده مىماند ، از روى دليل آشكار باشد « 3 » ، و ما براى هدايت مؤمنان و بخشايش به ايشان كتابى آورديم كه در آن هرچيز را از روى دانش به تفصيل بيان كردهايم « 4 » ، و به آنها حقايق آشكارى ارائه داديم و اختلاف آنها بعد از دانايى و به جهت حسد و كينه بود . پروردگارت در روز قيامت دربارهء آنچه كه در آن اختلاف كردهاند ، حكم خواهد فرمود . بنابراين ، ترا بر آيين حق قرار داديم ، پس از آن پيروى كن و از هواهاى كسانى كه نادانند ، پيروى مكن « 5 » ، مبادا آنهايى كه به آن ايمان ندارند و از
هامش
( 1 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 5 / 208 .
( 2 ) . اعراف 7 / 145 .
( 3 ) . انفال 8 / 42 .
( 4 ) . اعراف 7 / 52 .
( 5 ) . جاثية 45 / 17 ، 18 .