( 8 ) از ابو هريره به طور مرفوع آمده است كه پيامبر فرمود : هر كس بعد از مرگم زيارتم كند ، همانند اين است كه در زمان حياتم زيارتم كرده باشد ، و هركس مرا زيارت كند ، من گواه و شفيعش در روز قيامت خواهم بود .
اين روايت را افراد زير نقل كردهاند :
1 - حافظ ابو بكر احمد بن موسى بن مردويه ( م 416 ) .
2 - حافظ ابو سعد احمد بن محمد بن احمد بن حسن اصفهانى ( م 540 ) .
3 - ابو الفتوح سعيد بن محمد يعقوبى ( م 552 ) در الفوائد .
4 - حافظ ابو سعد عبد الكريم سمعانى شافعى ( م 562 ) .
5 - ابن الانماطى ، اسماعيل بن عبد اللّه انصارى مالكى ( م 619 ) .
6 - تقى الدين سبكى ( م 756 ) در شفاء السقام 26 .
7 - سيد نور الدين سمهودى ( م 911 ) در وفاء الوفاء : 2 / 400 .
( 9 ) از انس بن مالك بهطور مرفوع آمده است كه رسول خدا فرمود : كسى كه مرا در مدينه به قصد قربت زيارت كند ، من شفيع او خواهم بود و در روايت ديگرى از او نيز چنين آمده است : كسى كه در يكى از دو حرم بميرد ، در روز قيامت در زمرهء افرادى كه در امنيت هستند ، محشور خواهد شد و كسى كه به قصد قربت مرا در مدينه زيارت كند ، در قيامت در جوارم خواهد بود . در عبارت ديگر از او چنين آمده است كه من گواه و شفيعش در قيامت خواهم بود .
اين روايت را جمع زيادى از حفاظ نقل كردهاند كه از آن جملهاند :
1 - ابن ابى فديك ، محمد بن اسماعيل ( م 200 ) .
2 - ابن ابى الدنيا ، ابو بكر قرشى ( م 281 ) .
3 - حافظ ابو عبد اللّه حاكم نيشابورى ( م 405 ) .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 148
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص١٤٨