- زمانه سپاه خود را تجهيز كرد و ما با دعا و زارى به درگاه حق ، به استقبال آن شتافتيم .
- اى سالار زمانه ! شبهاى سياه ، دلها را در غم عشق فروبرد .
- حوادثى كه بايد كاخ عظمت او را ويران سازد ، مايهء استحكام و استوارى آن گشت .
و در قصيدهء ديگرى چنين سروده است :
- درود بر آن معشوقه آنگاه كه با نرگس چشمش اشارت كرد ، چشمان من از خون خضاب گرفت .
37 - ابو بكر ، يوسف بن محمد بن احمد جلودى رازى . وى در ضمن قصيدهاى مىگويد :
- بوستانهايى كه گويا صاحبِ جوانمرد ، هرماهه با ابر جود و بخشش سيرابشان كرده يا از طبع خرم و خندان خود بنيادشان را نهاده است .
- تاريكى مشكلات را با انديشهء خود مىزدايد ، چنان كه صبح صادق با پرتو خود تاريكى شب را .
و از جمله :
- ابرى به جود و بخشش چون دست راستش و شبى به شدت و سختى چون سطوتش و برقى در سوزندگى و جهندگى چون شمشيرش و شكافى در وسعت همچون فضل و كرمش .
38 - ابو طالب ، عبد السّلام بن حسين مأمونى ( م 383 ) . فريدوجدى در دائرة المعارف :
6 / 20 گويد : وى صاحب را با چند قصيده ستوده كه سرودهاش شگفتآور و تحسينبرانگيز بوده است .
39 - ابو منصور گرگانى . او در رقعهاى كه به خدمت صاحب گسيل داشت ، چنين نوشت :
- با وزير كه مورد اميد است و با كافى الكفاة كه پناه همگان است ، بگوى :
- كودكى در شبستان زندگىام طلوع كرد كه چون صبح مىدرخشد .
- پيوسته در سايهء تو باشد ، سايهء عقل و كرامت .
- تو خود او را با نامگذارى ، شرف بخش و با لقب دادن ، تاج بر سر نه .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 69
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٦٩