1 - شيخ اهل قم ، ابو جعفر محمد بن حسن بن وليد قمى ( م 343 ) كه حالش در وثاقت و اجتناب از روايتكردن از اشخاص غير موثق ، معلوم است و حتى كسانى را كه از راويان ضعيف روايت كردهاند ، توبيخ كرده و از قم بيرون نموده است ، كتب ابراهيم بن محمد ثقفى را بر طبق آنچه در مشيخة الفقيه و فهرست شيخ الطايفه طوسى است و مورد اعتماد اصحاب ما مىباشد ، از ابن علويه روايت كرده است ، و از رواياتى كه ابو جعفر قمى از ابن علويه ، از ابراهيم بن محمد ثقفى آورده ، يكى روايتى است كه شيخ صدوق و ابو جعفر طبرى به اسناد ابن علويه از زيد بن ارقم نقل كردهاند كه گفت : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
آيا شما را رهبرى نكنم بر چيزى كه اگر به آن راهبرى جوييد ، هلاك و گمراه نخواهيد شد ؟ گفتند : بلى يا رسول اللّه ! فرمود : امام شما و ولى شما على بن ابى طالب است ، او را يارى كنيد و به خيرخواهىاش برخيزيد و او را تصديق كنيد كه جبرئيل مرا بدين سخنان امر كرده است . « 1 »
2 - فقيه و بزرگ و موجه شيعه ، سعد بن عبد اللّه بن ابى خلف اشعرى ( م 299 يا 300 يا 301 ) بر طبق آنچه در مجلس بيستم از مجالس شيخ بزرگوار محمد بن محمد بن نعمان مفيد است .
3 - حسين بن محمد بن عمران اشعرى قمى كه مورد وثوق است و ثقة الاسلام كلينى در كافى و ابن قولويه در الكامل ، بر طبق آنچه در كامل الزيارة و رجال شيخ طوسى آمده است ، از او بسيار نقل كردهاند . يكى از احاديثى كه اشعرى از ابن علويه نقل كرده ، روايتى است كه ابن قولويه اسنادش را به امام صادق عليه السّلام مىرساند كه او چون از غسل زيارت فراغت مىيافت ، مىفرمود : خدايا آن را مايه روشنى و پاكيزگىام قرار ده . « 2 »
4 - عبد اللّه بن حسين مؤدب ، كه از مشايخ شيخ صدوق و پدر مقدس اوست ، بنابر آنچه در مشيخة الفقيه آمده است . از رواياتى كه مؤدب از ابن علويه نقل كرده ، روايتى
هامش
( 1 ) . الامالى ، صدوق 354 ؛ بشارة المصطفى ، جلد چهارم .
( 2 ) . الكامل ، ابن قولويه 186 .