وجود دارد ، با اينكه مؤسس عظمت الهى ، پيامبر بزرگوار صلّى اللّه عليه و آله است ، و خاندان بزرگوارش بزرگى را از او به ارث بردهاند و پادشاهان ايران پايگاه و منزلت بزرگى خود را ، از روى قهر و غلبه بدست آوردهاند ، نه از روى كمالات نفسانى مترقى ، يا مقام قدس الهى و عظمت روحانى .
بلى ، اين است طرز بينش هرنادانى كه قدر خود را نشناخته ، از حدّ خود تجاوز مىكند و بدينوسيله خود را به اشتباه و رنج فراوان انداخته ، زبانش دراز مىگردد ، به سخنان بيهوده مىپردازد و بدون بصيرت در هركارى وارد مىشود .
در اينجا سخن از اشتباهات اين مرد و معايبش را به پايان مىرسانيم ، هرچند پايانناپذير است ، ولى ما بر كاغذ و خامهء خود مىهراسيم و وقت گرانبها را با ذكر لغزشهايى كه ننگى بر جبين انسانيت است ، تلف نمىكنيم . شما خود مراجعه كنيد به صفحات 125 ، 130 ، 132 ، 134 ، 141 ، 142 ، 150 ، 156 ، 157 ، 160 ، 162 ، 163 ، 166 ، 183 ، 206 ، 210 از كتاب او .
او در شهرهاى ايران ، مقدارى هم زبان فارسى ياد گرفته و آنها را در كتابش با ترجمهء عربى آن آورده تا دليلى بر دانشش باشد ، ولى زبانآموزىاش مانند آراء و عقايدش ، غلط اندر غلط است .
در زير چند نمونهء آن را با ذكر صحيح آن ياد مىكنيم :
نادرست درست
مدر مادر
در در
باد بد
جرم گرم
فاردا فردا
بسيتون بيستون
دوك دوغ
الغدير ( فارسى ) — صفحة 441
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٤٤١