ابو العباس كنيهء عبد اللّه بن جعفر حميرى است . او صاحب قرب الاسناد است ، نه جعفر بن عبد اللّه ، چنان كه ، مرد غافل پنداشته است ، و جعفر و محمد كه قبلا آنان را نام برد و نشناخت و حسين و احمد ، اينها چهار برادر و فرزندان ابو العباس ياد شده هستند .
در كتب شيعه براى غير از محمد بن عبد اللّه كه نام برده شده ، هيچكجا اثرى از نامههاى منسوب به آنان ديده نمىشود و تاريخ جز سخن مؤلفان را در شرح احوالشان نياورده و چيزى دربارهء مكاتبهء آنان ننوشته است . اين است موضوع توقيعات نزد شيعه و اين است بطلان ادعاى گرفتن احكام شيعه از آنها .
در اينجا خطاهايى از اين مرد در اين سخنش مشاهده مىشود كه حكايت از جهل مركب او مىكند ، از اين قبيل :
نادرست درست
ابن مابويه ( در چند جا ) ابن بابويه
الفقه الفقيه
ابو القاسم بن ابى الحسين ابو القاسم بن حسين
مالك حريرى فقه مالك حميرى فقيه
ابو العباس جعفر بن عبد اللّه ابو العباس عبد اللّه
سليمان بن حسين سليمان بن حسن
ابو الحسن رازى ابو الحسن زرارى
شگفتا از مردى كه به قومى نسبت ناروا مىدهد ، و به نقد و ايراد و تكذيب آنان مىپردازد ، در حالى كه ابدا از عقايد آن قوم و تعاليم مذهبشان ، و مآخذ احكام و دلايل افكار و عقايد و رجال و حتى نامهاى آنان چيزى نمىداند . از كتابهايشان بىخبر است و نمىداند آنان منسوب به چه كسى هستند و حتى ميان پدر و پسر فرق نمىگذارد و نمىداند چه كسى به دنيا آمده و چه كسى هنوز زاده نشده است . اگر او حفظ آبروى خود را مىپسنديد ، از قلمفرسايى بازمىايستاد تا عيوبش پوشيدهتر ماند .
6 - همو چند نمونه از عقايد شيعه را آورده و با تحريف و به دروغ آنها را به ايشان نسبت
الغدير ( فارسى ) — صفحة 393
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٣٩٣