8 محاضرات تاريخ الامم الاسلامية « 1 »
نويسنده اين كتاب را به عنوان تاريخ ، تدوين كرده ، ولى بهسادگى يك كتاب تاريخ نيست . او در اين كتاب مشتى از انگيزههاى اموىاش را جا داده و در هرفرازى از سخنش حملهاى به شيعيان كرده و در هرقسمتى از آن عتابى نموده است . ازاينرو ، كتاب او نه كتاب تاريخى است كه بتوان بر نقل آن تكيه كرد و نه كتاب عقيدتى است كه بتوان مطالبش را مورد نقد قرار داد ، بلكه مشتى هياهو و جنجال است كه صفاى برادرى را تيره ، و آرامش را بههم مىزند . شايسته اين بود كه از اشتباهاتش روى گردانيم ، ولى چارهاى جز اين نداريم كه خواننده را در جريان برخى از لغزشهاى او قرار دهيم :
1 - گويد : يكى از مطالب تأسفآور اين است كه جنگ صفين به منظور رسيدن به يك هدف دينى يا رفع ظلم و ستمى كه بر امت وارد شده باشد نبود ، بلكه هدف جنگ پيروزى شخص بر شخص بود . پيروان على به اين دليل او را يارى مىكردند كه او پسر عم پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و شايستهترين مردم به زمامدارى است ، و پيروان معاويه به يارى وى برخاسته بودند به اين عنوان كه او صاحب خون عثمان است و شايستهترين مردم به
هامش
( 1 ) . تأليف شيخ محمد خضرى .