شاعران بوده است .
و پسر عمش ، ابو جعفر محمّد ابو شيص بن عبد اللّه كه ذكرش رفت شاعرى است كه وى را ديوانى بوده كه صولى در 150 برگ پرداخته و شرح حالش در البيان و التبيين و الشعر و الشعراء و الاغانى و فوات الوفيات و غير آن مىتوان يافت و ابن معتز در طبقاتش ترجمهء وى را آورده و قصايد درازى از آن او را برشمرده جز آنكه نام وى و پدرش را به عكس ذكر نموده و از او به عنوان عبد اللّه بن محمّد نام برده و حال آنكه درست آن محمّد بن عبد اللّه است . « 1 »
و عبد اللّه بن ابى شيص مذكور نيز شاعرى است كه ديوانى در حدود 70 برگ داشته و ابو الفرج در اغانى از او نام برده و گفته است وى شاعرى نيك شعر است كه به محمّد بن طالب پيوست و از او دفتر جامع شعر پدرش را گرفت و از سوى او در ميان مردم منتشر شد « 2 » و ابن معتز شرح حال وى را آورده است . « 3 »
ابو الحسن على برادر دعبل نيز شاعر بوده و به طورى كه در فهرست ابن نديم آمده ديوان شعرى در حدود 50 برگ داشته است . وى با برادرش دعبل در سال 198 به خدمت ابو الحسن امام رضا عليه السّلام آمد و هردو زمان درازى از محضر شريف امام بهرهها بردند . خود او گفته است : من و دعبل در سال 198 به خدمت سرورم ابو الحسن علي بن موسى الرضا عليه السّلام آمديم و تا پايان سال 200 در محضرش مانديم و سپس به قم رفتيم ، پس از آنكه سرورم ابو الحسن رضا عليه السّلام پيراهن خزى سبزرنگ و انگشترى عقيق به برادرم دعبل خلعت داد و درهمهايى رضوى نيز به او مرحمت كرد و فرمود : اى دعبل ! به قم برو كه بهرهها خواهى برد و هم به او فرمود : اين پيراهن را نگه دار كه در آن هزار شب هزار ركعت نماز گزارده و هزار ختم قرآن كردهام . « 4 » وى در 172 به دنيا آمد و در 283 درگذشت و از خود فرزندى به جا گذاشت به نام ابو القاسم اسماعيل بن على
هامش
( 1 ) . البيان و التبيين : 3 / 83 ؛ الشعر و الشعراء 346 ؛ الاغانى : 15 / 108 ؛ فوات الوفيات : 2 / 25 ؛ طبقات ، ابن معتز 33 - 26 .
( 2 ) . الاغانى : 15 / 108 .
( 3 ) . طبقات ، ابن معتز 173 .
( 4 ) . فهرست ، نجاشى 197 ؛ الامالى ، صدوق 229 .