رسول صلّى اللّه عليه و آله مزيد تعظيم اوست و بزرگداشت خاندانش نيز مزيد تعظيم او خواهد بود ، و به همين دليل است كه آنچنانكه گفتيم وقتى ايشان در زير كساء گرد آمدند ، پيغمبر گفت : بار خدايا ، اينها از منند و من از ايشانم پس درود و رحمت و آمرزش و خشنودى خود را بر من و آنان ، برقرار دار ! و اين دعا مستجاب شد و خداوند بر آنان همراه با درود بر پيغمبر صلوات فرستاد و در اينجا نيز از مؤمنين خواست تا همراه با صلوات بر پيغمبر بر خاندان او نيز درود فرستند . و روايت كردهاند كه پيغمبر فرمود : لا تصلّوا علىّ الصّلاة البتراء « 1 » .
بر من درود ناتمام نفرستيد . گفتند : درود ناتمام چيست ؟ فرمود : اينكه بگوييد : اللّهمّ صل على محمّد و بس كنيد ، بلكه بگوييد : اللّهم صل على محمد و على آل محمّد . ابن حجر سپس به نقل اين شعر از شافعى پرداخته :
- اى خاندان رسول خدا ! خداوند محبت شما را در قرآنى كه فرو فرستاده ، واجب فرموده است .
- در ارجمندى شما همين بس كه آنكه بر شما درود نفرستد نمازش درست نيست . « 2 »
و گفته است : احتمال مىرود كه جملهء آخر شعر لا صلوة له به اين معنى باشد كه صلات او درست نيست ، تا با گفتهء قبلى او كه قول به وجوب درود بر آل پيغمبر است ، سازگار آيد و احتمال دارد كه به اين معنى باشد كه نمازش كامل نيست تا با ظاهر هردو گفته او موافق باشد . و گفته است : دار قطنى و بيهقى حديث من صلّى صلوة و لم يصلّ فيها عليّ و على اهل بيتي لم تقبل منه را آوردهاند . « 3 » و گويى همين حديث مستند سخن شافعى بوده كه گفته است : درود بر آل پيغمبر مثل صلوات بر خود پيغمبر از واجبات نماز است . امّا اين ضعيف است و مستند شافعى همان حديث متفق عليه است كه پيغمبر فرمود : قولوا : اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد . و امر حقيقتا براى وجوب است ، على
هامش
( 1 ) . ر ك : مسند ، احمد 6 / 223 .
( 2 ) . اين شعر را زرقانى در شرح المواهب : 7 / 7 و جمع ديگرى نيز به شافعى نسبت دادهاند .
( 3 ) . الصواعق 139 .