گفته است : اين لفظ ، يعنى لفظ « نصب » ( كه در بيت بالا آمده است ) جز در مورد امامت و خلافت شايسته استعمال نيست . و نيز اين سخن شاعر كه مىگويد : جعل الولاية بعده لمهذب صراحت در امامت دارد ، زيرا آنچه پس از پيغمبر به على واگذار شده است ، امامت است كه محبت و نفرت در حال حاصل بوده و اختصاص به پس از وفات ندارد .
حافظ نسّابه اشرف بن اغر معروف به تاج العلى الحسينى ( م 610 ) نيز اين قصيده را شرح كرده است .
غديريهء 3
- اى محمّد ! از خدايى كه شكافنده عمود صبح است ، بترس ! و تباهى دينت را با سامان بخشيدن به آن ، از بين ببر .
- آيا ، برادر و جانشين محمّد صلّى اللّه عليه و آله را لعن مىكنى ؟ و با اين كار رسيدن به رستگارى را اميد مىدارى ؟
- هيهات ! دور باد از تو و عذاب و عزرائيل به تو نزديك باد .
- پيغمبر به بهترين وصيتها و آشكارترين بيانها ، در روز غدير خم دربارهء على سفارش فرمود .
- و با سخنى منتشر شده و آشكار فرمود : هركس من مولاى اويم ، بدانيد كه اين على مولاى اوست .
- او پرداختكنندهء وامها ، و راهنماى شما است همانطور كه خود من شما را به هدايت و رستگارى رهبرى كردم .
- ( اى پدر ! ) تو مادر مرا نيز كه زنى سخت ناتوان بود ، از راه به در بردى ،
- و او با لعن بر امام بنامى كه ميراث پيغمبر با اصرار هرچه بيشتر به وى تعلّق يافته بود ، راهى بيابان گمراهى شد .
- براستى كه من از خشم خداوندى كه كوههاى گران را در سرزمينهاى باز و تهى