دوست و با دشمن شما دشمنم . امّا اين چكامه را از راه تقيّه سرودهام . امام فرمود : اگر اين را هم نمىگفتى باز تقيه در شرب خمر هم روا بود . « 1 »
جالب توجه :
مىپندارم كه امام يادشدهء در حديث كشى ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام باشد و اينكه در آن حديث نام ابى الحسن موسى عليه السّلام آمده است ، درست نيست ؛ زيرا كميت بىآنكه در مورد درگذشتش اختلافى ديده باشيم در سال 126 ه دو يا سه سال پيش از اذن ابى الحسن موسى ، مرده است . كما اينكه قول به اتحاد اين حديث با حديثى كه ابو الفرج از امام جعفر روايت كرده است نيز درست نيست ؛ زيرا درست بن منصور راوى امام باقر عليه السّلام و از آن طبقه نيست .
كميت و دعاى ائمه دربارهء او
بديهى است كه صاحبان نفوس قدسيه ، و زبانآوران مشيت الهى ، كه گزارشگران خداوندند و از كسانى هستند كه پروردگار بر آنها وحى مىفرستد و جز به فرمان حق سخن نمىگويند و از سر هوس حرف نمىزنند و به پايمردى كسى جز آنكه خدا از او خشنود است ، برنمىخيزند ، چون دربارهء كسى دعا كنند ، اين دعا ، تنها ، شفاعت و درخواست خير از خداوند براى آنكس ؛ اين كس هركه خواهى گو باش ، نيست . بلكه در آن اشارتى است به اينكه كسانى كه دربارهء او دعا كردهاند ، از مردان دين و دلبستگان و دعوتكنندگان مردم به خير و صلاح است و از گروهى است كه پروردگار آنان را براى دعوت خود برگمارده و چنين ياور هدايتى را بهرغم بيهودگىهاى زندگى دنيا و هوسهاى گمراهكنندهء آن به سمت فضايل بيشمارى كه برحسب اشخاصى كه دربارهء آنها دعا مىشود اختلاف پيدا مىكند ، كشانده است .
نظير دعايى كه براى كميت كردهاند ، براى كمتر كسى شده است . پيغمبر اعظم و فرزندان وصىّ او عليهم السّلام دربارهء او بسيار دعا كردهاند . يك بار پيغمبر چنان كه در حديث
هامش
( 1 ) . رجال ، كشى 135 .