و مىدانيد كه كار مترجم از اين جهت ، دشوارتر از نويسنده است چه وى در قيد لفظ و معنى و عبارت و تعبير مؤلف اصلى است و با همهء قلمگيرىها و بازنويسها اعمال هيچ گونه عقيده و سليقهاى نتواند كرد و من به همين دليل و با اعتراف به لزوم تجديد نظر در اين ترجمه ، از همهء نارسائىهاى گزارهء حاضر پوزش مىطلبم و براى مزيد معذرت نكات زير را يادآورى مىكنم :
1 - چنان كه گفتم ، اصرار داشتهام ، امانت در ترجمه را رعايت كنم ، اين اصرار تا آنجا اعمال شده است كه اگر ايجاز و اطنابى يا حذف و تكرارى در متن بوده از هرگونه تصرّف و تغيير ، تهى مانده و حرمت امانت بيش از حسن عبارت ملحوظ گرديده است .
2 - مىدانيم كه ترجمهء سخن منظوم از اثر منثور مشكلتر است چه برگرداندن زبان شعر و احساس شاعر و سرودهء سرايندهاى كه از همهء امكانات زبان و ويژگيهاى كلام مدد مىگيرد و حتى به نگار كلمه و هموارى حروف عنايت دارد . اگر محال و ناممكن نباشد ، ديرياب و دشوار خواهد بود . نگارنده به اين دشوارى آشنائى داشت امّا چون « الغدير » متنى مشحون از سخن منظوم است گريز و گزيرى از ترجمهء اشعار آن نمىديد و به ناچار اين مهم را تعهّد كرد و اميد مىدارد كه از « لطف » و « قبول » بىبهره نماند .
3 - كوشيدهام كه آيه و خبر و نظم و نثرى را بىترجمه نگذارم امّا اگر احيانا به آيت و روايتى يا بيت و عبارتى رسيديد كه گزاره نداشت ، بدانيد كه يا از موارد سابقهدار ، در ديگر مجلّدات است يا ترجمهء آن در صفحات قبل و بعد همين جلد آمده است .
4 - چون كتاب مستطاب « الغدير » « دورهاى » و « چند جلدى » است طبعا تهيّه و تنظيم فهرستنامههاى مفصّل و متعدّد آن به چاپ آخرين جلد واگذار است و در اين جلد به تنظيم « فهرست مطالب كتاب » بسنده شده .
در خاتمه اين اثر را با همه نارسائيهايش به پيشگاه شاهكار خلقت و شاه ولايت ابى الائمة الطيّبين و قائد الغرّ المحجّلين ، امير المؤمنين و امام المتقين على عليه السّلام كه اين « نامه » به « نام » اوست و اين ترجمه به « مهر » و « مدد » حضرتش نوشته و نوشته مىشود ، تقديم مىكنم و مناسب حال من در « نثار » اين « نقد » حكايتى از اسرارنامهء عطّار است كه اين
الغدير ( فارسى ) — صفحة 277
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٧٧