تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسى ) — صفحة 8

مساهمون:

ص٨
- ما با گرايش به اسلام به آسمان مجد و بزرگى رسيده‌ايم و آرزو اينست كه به جلوه‌گاه بالاترى برشويم . پيغمبر به ابو ليلى فرمود : كدام جلوه‌گاه بالاتر ؟ عرض كرد : بهشت . حضرت فرمود : بلى ! به خواست خدا . و سپس چنين سرود : - حلم و بردبارى موقعى نتيجه مىدهد و از كدورت محفوظ مىماند كه گاهگاهى توأم با تندى باشد . - و تندى هم اگر توأم با حلم نگردد كه از خطرات محفوظش دارد بىفائده است . در اين موقع رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، دو بار فرمود : نيكو سرودى ، دهانت سالم باد . او را مىديدند با وجود زيادى عمر دندانهايش چون دانه‌هاى تگرك آب شده شفاف و براق ، هيچ‌يك از دندانهايش نه شكسته و نه افتاده بود . « 1 » و باز سرور آن جناب را مىبينيم هنگامى كه كعب بن زهير لاميّهء خود را براى حضرت مىخواند و پيغمبر بردى به او صله داد كه بعدها معاويه به بيست هزار درهم از او خريد و پيوسته خلفاء آن را در روزهاى عيد مىپوشيدند . « 2 » در مستدرك حاكم آمده كه چون كعب قصيدهء خود را در حضور حضرت خواند به اين شعر رسيد : - همانا محمّد پيامبر خدا چون شمشيرى است كه بدان كسب روشنى مىشود . و شمشير برنده‌ايست از شمشيرهاى كشيده‌شده در راه خدا . پيغمبر با آستين خود به مردم فرمان سكوت داد تا قصيدهء كعب را بشنوند . « 3 » و روايتى ديگر مىگويد : كعب مصرع آخر را « من سيوف الهند » سروده بود پيغمبر
هامش
( 1 ) . الشعر و الشعراء ، ابن قتيبه 96 ؛ الاستيعاب : 1 / 311 ؛ الاصابه : 3 / 539 . ( 2 ) . الشعر و الشعراء : 62 ؛ الامتاع : 494 ؛ الاصابة : 5 / 296 . ( 3 ) . مستدرك حاكم : 3 / 582 .