6 . حضور در محضر او زبان را از بيهودهگويى و جسارتآميزى باز دارد و نفس را به ياد خدا آرام نمايد .
7 . اهل فكر ، ذكر و شيدايى درونى و شكستگى قلبى باشد .
8 . داراى علم عنايى و لدّنى باشد .
9 . « عبد خدا » باشد .
10 . « قيام للّه » در همه امور اعم از سخن و سكوت ، قال و قدم و . . . باشد .
مختصات مريد و شاگرد پير طريق
1 . اهل بصيرت ، فطانت ، و فراست بوده ، اشارتشناس و رازياب باشد .
2 . روشندل باشد تا بزرگى و عظمت « پير » را دريابد .
3 . صادق و مخلص باشد .
4 . اهل وفا ، صفا و پايدار در پيمانها باشد .
5 . آزادمرد و آزاده باشد .
6 . رازدار و سرّ نگهدار باشد .
7 . پندپذير و نصيحتشنو باشد .
8 . تسليم و مطيع پير راه باشد .
9 . شريعت محور باشد .
10 . مراد را براى خدا باور داشته و دوست بدارد و ارادت ورزد .
11 . درصدد امتحان شيخ و مراد خويش برنيايد .
12 . ولايتشناس و ولايتمدار باشد .
لازم به يادآورى است كه در نسبت و تعامل استاد و شاگرد و شاگرد و استاد توجه به حد اقل چند نكته يك ضرورت اجتنابناپذير در عرفان اسلامى شيعى است :
الف ) معيار معرفت و معنويت تنها قرآن و سنّت معصومين عليهم السّلام باشد كه تنها « خط