يَحْزَنُونَ
« 1 » رسيدهاند و به تعبير علامه طباطبايى رحمه اللّه : « اطلاق آيه كه خوف و اندوه را بطور مطلق از اولياى خدا نفى مىكند ، دلالت دارد بر اينكه اولياى خدا هم در دنيا متّصف به نداشتن خوف و اندوهاند و هم در آخرت . . . » « 2 » و در تفسير نمونه آمده است : « اولياى خدا كسانى هستند كه ميان آنها و خدا حائل و فاصلهاى نيست ، حجابها از قلبشان كنار رفته و در پرتو نور معرفت و ايمان و عمل پاك خدا را با چشم دل چنان مىبينند كه هيچگونه شك و ترديدى به دلهايشان راه نمىيابد . . . » « 3 » و بنابر روايتى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله كه مرحوم ميرزا احمد آشتيانى از بحار الانوار نقل كردهاند « اولياء اللّه » داراى ويژگىهاى ذيل هستند :
1 . به ملكوت دنيا و باطن آن نظر كردهاند درحالىكه مردم به ظاهر و ملك آن .
( باطننگر هستند )
2 . به آخرت گرايش و اهتمام دارند درحالىكه مردمان به دنيا . ( آخرتگرا مىباشند )
3 . دنبال حيات دل و زنده نگهداشتن جان خويش هستند و از هر چيزى كه ميراننده آنهاست گريزانند . ( حيات قلبى دارند )
4 . به عمران و آبادانى آخرت خويش پرداخته و در دنيا اهل زهد و عدم دلبستگى به آنان هستند . ( زهدگروى جامع دارند )
5 . انسانهاى بيدار ، بينا و داراى دل و ديدهاى درككننده و هشيار و هوشمند هستند و فريب امور ناپايدار و گذرا را نمىخورند و به دنيا و دنياپرستان با ديده حقارت مىنگرند و چشم به چشمه بقاء دوختهاند ( دلبستهء به جاودانهها و ابديت هستند ) كه :
اين مدعيان در طلبش بىخبرانند * آن را كه خبر شد خبرى باز نيامد
هامش
( 1 ) . يونس ، 62 .
( 2 ) . تفسير الميزان ، ج 10 ، ص 132 ، چ بيستم ، 1384 ، قم ، دفتر انتشارات اسلامى .
( 3 ) . تفسير نمونه ، ج 8 ، ص 333 ، چ بيست و ششم ، 1382 ش ، تهران ، دار الكتب الاسلاميه .