1 . علم و يقين نظرى .
2 . باور درونى و وجودى .
3 . التزام عملى و رفتارى به متعلّق ايمان و بايد و نبايدهاى آن .
4 . قرار گرفتن در « قلعهء امن » و تكيه به تكيهگاه قدرت مطلقه .
5 . ادراك به عجز و فقر وجودى و شهود به آن نياز نفسى و مالكيت مطلقهء حضرت حقّ و ولايت كليّه و الهيّه .
6 . نزاهت مؤمن از هر نوع شركى چه شرك خفّى يا جلّى و چه شرك در اعتقاد يا در عمل ، كه البته ناظر به مراتب وجودى ايمان مىشود .
و در فرجام اين بخش رواياتى از انسانهاى كامل معصوم نقل مىنمائيم كه ناظر به مقام و منزلت مؤمن و درجات وجودى و مدارج و معارج كمالى آنان مىباشد چنان كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « لو كشف الغطاء عن النّاس فنظروا الى وصل ما بين اللّه و بين المؤمن ، خضعت للمؤمن رقابهم و تسهلّت له امورهم و لانت طاعتهم » اگر پرده از جلو ديد مردم بر طرف گردد و ديد ملكوتى آنان باز شود ، و ببينند كه مؤمن چه ارتباطى با خدا دارد ، آنگاه در برابر مؤمن تواضع كرده ، كارهاشان بر آنها آسان شده و اطاعتشان آسان مىشود . « 1 » و همچنين آن حضرت فرمود : « خداى سبحان مؤمن را از نور عظمت خود آفريد . پس اگر كسى به مؤمن ، از آن جهت كه باايمان است ، اهانت كند ولايتش از خدا قطع مىشود : « ان اللّه تبارك و تعالى خلق المؤمن من نور عظمته و جلال كبريائه ، فمن طعن على المؤمن او ردّ عليه ، فقد ردّ على اللّه فى عرشه و ليس هو من اللّه فى ولايته و انّما هو شرك شيطان » « 2 » .
امام باقر عليه السّلام مىفرمايد : رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله در معراج از خداى سبحان پرسيد : جايگاه مؤمن نزد تو چگونه است ؟ خداوند فرمود : اگر كسى به مؤمن اهانت كند مثل آن است
هامش
( 1 ) . محاسن برقى ، ج 1 ، ص 224 .
( 2 ) . همان .