كرده كه در تفسير آيه * ( « إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا . . . » ) * فرمود : در اين جمله خداى تعالى اهل صفوت از خلق خود را استثناء كرده « 1 » .
مؤلف : و در ذيل روايت ، ايمان را بر ايمان به ولايت على ( ع ) و تواصى به حق را بر توصيه ذريات و نسلهاى خود به ولايت على تطبيق نموده است « 2 » .
و در الدر المنثور است كه ابن مردويه از ابن عباس روايت كرده كه در تفسير آيه * ( « وَالْعَصْرِ إِنَّ الإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ » ) * گفته : منظور از اين انسان ، ابو جهل بن هشام است . و در تفسير آيه * ( « إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ » ) * گفته : منظور على و سلمان است « 3 » .
هامش
( 1 و 2 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 441 .
( 3 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 392 .