آن را رد مىكند و به همين جهت يا بايد آنها را دور انداخت ، و يا تاويل كرد .
و در كافى به سند خود از سفيان بن سمط روايت كرده كه گفت : امام صادق ( ع ) فرمود : خداى تعالى وقتى خير بنده اى را بخواهد ، هر گاه گناهى مرتكب شود ، به دنبالش به يك گرفتارى مبتلايش مىكند ، و به اين وسيله استغفار را به يادش مىاندازد ، و وقتى شر بنده اى را بخواهد ، هر گاه گناهى مرتكب شود دنبالش نعمتى به او مىدهد تا استغفار را از يادش ببرد ، و در نتيجه گنهكارى را ادامه بدهد ، اين همان است كه خداى عز و جل در باره اش مىفرمايد : « * ( سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ ) * » و منظور اين است كه به وسيله نعمت خود و گناه او وى را استدراج مىكند « 1 » .
مؤلف : در سابق يعنى در تفسير آيه * ( « سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ » ) * « 2 » ، هم پاره اى از روايات استدراج را آورديم .
و در تفسير قمى در ذيل آيه شريفه * ( « إِذْ نادى وَهُوَ مَكْظُومٌ » ) * در روايت ابى الجارود از امام باقر ( ع ) روايت كرده كه مىفرمود : مكظوم به معناى مغموم است « 3 » .
و نيز در همان كتاب در ذيل آيه * ( « لَوْ لا أَنْ تَدارَكَه نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّه » ) * فرمود : منظور از نعمت ، رحمت است « 4 » .
و در معناى كلمه « عراء » فرموده جايى است كه سقف نداشته باشد « 5 » .
و در الدر المنثور است كه بخارى از ابن عباس روايت كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) در تفسير آيه * ( « وَإِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا » ) * فرمود : مساله چشم زخم حق است « 6 » .
و در همان كتاب است كه ابو نعيم در كتاب « الحليه » از جابر روايت كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود چشم زخم ، مرد سالم را در قبر و شتر سالم را در ديگ قرار مىدهد « 7 » .
مؤلف : در اين ميان رواياتى هست كه آيات سابق را با مساله ولايت تطبيق مىكند ، كه البته جنبه جرى و تطبيق مصداق بر كلى دارد ، نه اينكه تفسير آن آيات باشد ، و به همين جهت از ايراد آن خوددارى كرديم .
هامش
( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 327 ، ح 1 .
( 2 ) سوره اعراف ، آيه 182 .
( 3 و 4 و 5 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 383 .
( 6 و 7 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 258 .