از اين اعمال را مرتكب شود ، مرد مىتواند او را از خانه خود خارج سازد « 1 » .
و در كافى به سند خود از وهب بن حفص ، از يكى از دو امام صادق و باقر ( ع ) روايت آورده كه در باره زن طلاقى كه در عده است فرموده : عده اش را در خانه اش نگه مىدارد ، و در آن ايام زينت خود را براى شوهرش ظاهر مىسازد ، * ( « لَعَلَّ اللَّه يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً » ) * تا شايد خداى تعالى دوباره محبت وى را در دل شوهرش بيفكند ، و نفرت و كينه او را از دل شوهرش بيرون سازد « 2 » .
مؤلف : در اين معانى و معانى جمله جمله دو آيه مورد بحث روايات ديگرى از ائمه اهل بيت ( ع ) رسيده است .
و باز در آن كتاب به سند خود از معاوية بن وهب ، از امام صادق ( ع ) روايت آورده كه فرمود : كسى كه خداى تعالى سه چيز به او داده باشد ، از سه چيز ديگرش دريغ نمىدارد : كسى كه توفيق دعايش داده باشند از اجابت دعايش دريغ نمىدارند ، و كسى كه توفيق شكرش دادند از زيادتر كردن نعمتش دريغ نمىدارند ، و كسى كه نعمت توكلش دادند از موهبت كفايتش مضايقه نمىكنند .
آن گاه فرمود : آيا كتاب خداى عز و جل را خوانده اى كه مىفرمايد : « * ( وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّه فَهُوَ حَسْبُه ) * - كسى كه بر خدا توكل كند او وى را كافى خواهد بود » ، « لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ - به طور قطع اگر شكرگزارى كنيد نعمتتان را زياد مىكنم » ، و « ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ - بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را » « 3 » .
و نيز در همان كتاب به سند خود از محمد بن مسلم روايت آورده كه گفت : از امام صادق ( ع ) از كلام خداى عز و جل پرسيدم كه مىفرمايد : * ( « وَمَنْ يَتَّقِ اللَّه يَجْعَلْ لَه مَخْرَجاً وَيَرْزُقْه مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ » ) * ، فرمود : يعنى در دنيايش به او اين چنين رزق مىدهد « 4 » .
و در الدر المنثور است كه : عبد بن حميد و ابن جرير و ابن ابى حاتم ، از سالم بن ابى الجعد ، روايت كردهاند كه گفت : اين آيه ، يعنى آيه * ( « وَمَنْ يَتَّقِ اللَّه . . . » ) * در باره مردى از قبيله اشجع نازل شد كه دچار فقر و بلايى شده بود ، دشمن پسرش را اسير گرفته بود ، نزد رسول خدا ( ص ) شد ، حضرت فرمود : « اتق اللَّه و اصبر - از خدا بترس و صبر كن » و
هامش
( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 374 .
( 2 ) كافى ، ج 6 ، ص 91 ، ح 10 .
( 3 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 53 ، ح 6 .
( 4 ) نور الثقلين ، ج 5 ، ص 355 به نقل از كافى .