همه اش از او و حمد نيز همه اش براى او است و او بر هر چيز توانا است ( 1 ) .
او كسى است كه شما را بيافريد ، بعضى از شما كافر و بعضى مؤمنند و خدا بدانچه مىكنيد بينا است ( 2 ) .
آسمانها و زمين را به حق آفريد و شما را صورتگرى كرد و صورتهايتان را زيبا كرد و بازگشت به سوى او است ( 3 ) .
او آنچه را كه در آسمانها و زمين است مىداند و نيز آنچه را كه شما پنهان كنيد و آنچه را آشكار سازيد مىداند و خدا داناى به درون دلها است ( 4 ) .
مگر خبر آن كسانى كه قبل از اين كافر شدند به شما نرسيده كه چگونه در دنيا و بال كفر خود را چشيدند و در آخرت هم عذابى اليم دارند ( 5 ) .
و اين بدان جهت بود كه همواره پيامبرانشان با آيات و معجزات روشن مىآمدند ولى آنها مىگفتند آيا يك فرد انسان ، ما را هدايت كند ؟ در نتيجه اين تكبر كافر شدند و از پذيرفتن حق اعراض نمودند خدا هم از آنان و از ايمان آوردنشان اظهار بىنيازى كرد و خدا بىنيازى ستوده است ( 6 ) .
كسانى كه كافر شدند پنداشتند كه مبعوث نمىشوند ، بگو چرا ، به پروردگارم سوگند كه به طور قطع مبعوث مىشويد و بدانچه كه كردهايد خبرتان خواهند داد و اين براى خدا آسان است ( 7 ) .
پس به خدا و رسول او و نورى كه ما نازل كردهايم ايمان بياوريد و خدا بدانچه مىكنيد با خبر است ( 8 ) .
روزى كه شما را جمع مىكند براى « يوم الجمع » ، آن روز روز تغابن است و كسى كه به خدا ايمان آورده عمل صالح كرده باشد خدا گناهانش را مىآمرزد و در جناتى داخلش مىكند كه از زير درختانش نهرها روان است و در آن جنات تا ابد جاودانه خواهد بود و اين خود رستگارى عظيمى است ( 9 ) .
و كسانى كه كافر شدند و آيات ما را تكذيب كردند آنان اهل آتش و در آتش خالدند و چه سرانجامى است ( 10 ) .
بيان آيات
اين سوره از نظر سياق و نظم شبيه به سوره حديد است ، و گويى خلاصه اى از آن است ، و غرض سوره اين است كه مؤمنين را تشويق و تحريك كند به اينكه در راه خدا انفاق كنند ، و غرض ديگرش اين است كه ناراحتىها و تاسفهايى كه در اثر هجوم مصائب در دلهاشان نشسته بر طرف سازد ، و نويد دهد كه اگر در راه ايمان به خدا و جهاد در راه او و انفاق