از همان روز اول نزول تورات عمرش تا امروز بود ، نه اينكه بگويد اين حكم هميشگى تورات را من باطل مىكنم ، و به همين جهت بود كه در گفتار خود ( در سوره آل عمران ) هم فرمود :
« مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَلأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ » « 1 » و به حكم آيه « قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلأُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيه فَاتَّقُوا اللَّه وَأَطِيعُونِ » « 2 » از ميان مسائلى كه مورد اختلاف بنى اسرائيل بود تنها پاره اى را بيان كرد .
* ( « وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُه أَحْمَدُ » ) * - اين قسمت از آيه به قسمت دوم از رسالت آن جناب اشاره دارد ، هم چنان كه جمله * ( « مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ » ) * به قسمت اول از رسالتش اشاره داشت .
و اين را هم مىدانيم كه بشارت عبارت است از خبرى كه شنونده از شنيدنش خوشحال گردد ، و معلوم است كه چنين خبرى چيزى جز از خيرى كه بشنونده برسد و عايد او شود ، نمىتواند باشد ، و خيرى كه از بعثت پيامبر و دعوت او انتظار مىرود اين است كه با بعثتش باب رحمت الهى به روى انسانها باز شود ، و در نتيجه سعادت دنيا و عقبايشان به وسيله عقائد حقه ، و يا اعمال صالح ، و يا هر دو تامين گردد . و بشارت به آمدن پيامبرى بعد از پيامبرى ديگر - با در نظر گرفتن اينكه پيغمبر سابق دعوتش پذيرفته شده ، و جا افتاده ، و با در نظر داشتن وحدت دعوت دينى در همه انبياء - وقتى تصور دارد و داراى خاصيت بشارت است كه پيامبر دوم دعوتى پيشرفته تر ، و دينى كاملتر آورده باشد ، دينى كه مشتمل بر عقائد حقه بيشتر ، و شرايع عادلانه تر براى جامعه ، و نسبت به سعادت بشر در دنيا و آخرت فراگيرتر باشد ، و گرنه انسانها از آمدن پيامبر دوم چيز زائدى عايدشان نمىشود ، و از بشارت آمدنش خرسند نمىگردند .
با اين بيان روشن گرديد كه جمله * ( « وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي » ) * هر چند از اين نكته خبرى نداده ، اما معنايش مىفهماند كه آنچه پيامبر احمد ( ص ) مىآورد پيشرفته تر و كاملتر از دينى است كه تورات متضمن آن است ، و آنچه عيسى ( ع ) بدان مبعوث شده در حقيقت واسطه اى است بين دو دعوت .
در نتيجه كلام عيسى بن مريم را اين طور بايد معنا كرد : * ( « إِنِّي رَسُولُ اللَّه إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً . . . » ) * ، من فرستاده اى هستم از ناحيه خداى تعالى به سوى شما تا شما را به سوى
هامش
( 1 ) تصديق كننده آنچه پيش روى من است از تورات و تا حلال كنم بعضى چيزهايى را كه بر شما حرام شده بود . سوره آل عمران ، آيه 50 .
( 2 ) سوره زخرف ، آيه 63 .