مؤلف : و در معناى اين دو روايت رواياتى ديگر نيز هست ، و ما در سابق بيانى داشتيم كه تفسير وجه اللَّه ، به دين و امام را توجيه مىكند .
و در كافى در خطبه اى كه از على ( ع ) نقل كرده آمده كه فرمود : « الحمد للَّه الذى لا يموت و لا ينقضى عجائبه لانه كل يوم هو فى شان من احداث بديع لم يكن » « 1 » .
و در تفسير قمى در ذيل همين آيه آمده كه امام فرمود : يعنى زنده مىكند و مىميراند زياد مىكند و كمى و نقصان مىآورد « 2 » .
و در مجمع البيان از ابو درداء از رسول خدا ( ص ) روايت آورده كه در ذيل جمله « * ( كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ) * » فرمود : يك شان او اين است كه گناهانى را بيامرزد ، يكى ديگر اينكه در اندوه و گرفتارىها فرج و گشايش دهد ، يكى اينكه مردمى را بلند كند ، مردمى ديگر را از بالا به پايين آورد « 3 » .
مؤلف : اين روايت را الدر المنثور هم از آن جناب نقل كرده ، و در معناى آن حديثى از ابن عمر از آن جناب به اين عبارت آورده كه فرمود : گناهى را بيامرزد و اندوهى را بر طرف سازد « 4 » .
هامش
( 1 ) سپاس خدايى را كه نمىميرد ، و عجائبش پايان نمىپذيرد ، و براى اينكه او در هر روزى كارى دارد امورى نوظهور ايجاد مىكند ، كه سابقه و الگو ندارد اصول كافى ، ج 1 ، ص 141 ، ح 7 .
( 2 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 345 .
( 3 ) مجمع البيان ، ج 9 ، ص 202 .
( 4 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 143 .