و آنچه را كه از ناحيه پروردگارتان نازل شده كه بهترين حديث است پيروى كنيد قبل از آنكه عذاب ناگهانى و بى خبر شما را بگيرد ( 55 ) .
بترسيد از روزى كه هر كسى به خود مىگويد : وا حسرتا بر من از آن ستمها كه به درگاه خدا روا داشتم ، اعتراف مىكنم كه به راستى از مسخره كنندگان بودم ( 56 ) .
و يا مىگويد : اگر خدا هدايتم كرده بود از پرهيزكاران مىبودم ( 57 ) .
و يا وقتى عذاب را مىبيند مىگويد : اى كاش مىتوانستم برگردم و از نيكوكاران مىشدم ( 58 ) .
در پاسخش مىگويند آرى آيات من برايت بيامد و تو به آيات من تكذيب كردى و از پذيرفتن آن تكبر نمودى و اصولا از كافران بودى ( 59 ) .
و روز قيامت تكذيب كنندگان بر خدا را مىبينى كه رويشان سياه است آيا در دوزخ جايى براى متكبران نيست ( 60 ) .
خدا كسانى را كه براى رستگاريشان تقوا پيشه كردند نجات مىدهد و به چنين كسانى عذاب نمىرسد و اندوهناك نمىگردند ( 61 ) .
بيان آيات
در اين آيات رسول خدا ( ص ) را دستور مىدهد كه مشركين را به اسلام و به پيروى از آنچه خدا نازل كرده دعوت كند و از عواقب اسرافشان بر نفس خود ، يعنى از حسرت و ندامت روزى كه حسرت و ندامت سود نمىدهد . بر حذر دارد ، آرى چگونه سود مىدهد با اينكه در دنيا از پذيرفتن حق ، استكبار ورزيدند . و نيز به يادشان بياورد كه در آن روز متقين رستگارى و نجات و كفار خسران و آتش دارند . و در لسان اين آيات لحن رأفت و رحمت به خوبى استفاده مىشود .
* ( « قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّه . . . » ) *
در اين آيه رسول خدا ( ص ) را دستور مىدهد تا مردم كافر را از طرف خداوند و با لفظ « يا عبادى - اى بندگان من » صدا بزند . و اين تعبير نكته اى را هم به يادشان مىآورد و آن اين است كه چرا خدا كفار را به عبادت خود دعوت مىكند . و نيز ترغيب آنان به پذيرفتن دعوت است ، اما يادآورى دليل دعوت براى اين است كه يادآورى كند كه ايشان عبد اويند و او مولاى ايشان است و حق مولى بر عبدش اين است كه او را عبادت كند و اوامرش را اطاعت كند ، پس مولى حق دارد كه او را به اطاعت و عبادت خود دعوت كند .