شما هر چه مىخواهيد به جاى خدا بپرستيد بگو براستى زيانكاران واقعى آنهايند كه نفس خود و خويشان خود را در روز قيامت باخته باشند ، آگاه باشيد كه براستى خسران مبين همين است ( 15 ) .
كه از بالاى سر طبقاتى از آتش و در زير پا طبقاتى از آتش دارند اين است كه خداوند بندگان خود را با آن مىترساند كه اى بندگان من از قهر من بپرهيزيد ( 16 ) .
و كسانى كه اجتناب دارند از طاغوت از اينكه او را بپرستند و به سوى خدا بازمىگردند ايشان ( نزد خدا ) بشارت دارند . پس بندگان مرا بشارت ده ( 17 ) .
همانهايى را كه به هر سخنى گوش مىدهند پس بهترين آن را پيروى مىكنند ، آنان هستند كه خدا هدايتشان كرده و آنان هستند صاحبان خرد ( 18 ) .
آيا كسى كه عذاب برايش حتمى شده آيا تو مىخواهى كسى را كه داخل آتش است نجات دهى ؟ ( 19 ) .
ليكن كسانى كه از پروردگارشان مىترسند غرفه هايى دارند كه ما فوق آن نيز غرفه هايى است بنا شده كه از دامنه و چشم اندازش نهرها جارى است اين وعده خداست و خدا خلف وعده نمىكند ( 20 ) .
بيان آيات
در اين آيات به نوعى به آغاز كلام برگشت شده ، رسول خدا ( ص ) را دستور مىدهد به مردم ابلاغ كند كه اگر ايشان را به توحيد و اخلاص دين براى خدا مىخواند ، بدان جهت است كه او مامور از طرف خداست ، و نيز مامور شده است كه خود او هم مانند سايرين به اين دعوت پاسخ مثبت دهد ، چيزى كه هست اين فرق را با سايرين دارد كه او بايد اولين كس باشد به اسلام آوردن و تسليم در برابر آنچه به سويش دعوت مىكند ، و خلاصه به چيزى دعوت كند كه خودش قبل از دعوت ديگران به آن ايمان داشته باشد حال چه اينكه مردم دعوتش را بپذيرند و يا آن را رد كنند .
پس ديگر مردم چشم اين طمع را نبايد داشته باشند كه آن جناب بر خلاف دعوتش عمل كند و سيره اش مخالف دعوتش باشد ، براى اينكه آن جناب دعوت پروردگار خود را قبلا پذيرفته و اجابت كرده ، و او در دين خود استوار و ثابت قدم و از عصيان خداى تعالى ترسان است ، با چنين حالى مردم را دعوت مىكند ، كفار را انذار و مؤمنين را بشارت مىدهد . آنان را به عذابى كه خدا برايشان آماده كرده ، و اينان را به نعيمى كه خدا برايشان تهيه كرده
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 375
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٧٥