قتاده گفته : اين وضع ايوب هفت سال ادامه داشت ، و همين معنا از امام صادق ( ع ) هم روايت شده « 1 » .
خبرى از يسع و ذو الكفل ( ع )
خداى سبحان نام اين دو بزرگوار را در كلام مجيدش برده ، و آن دو را از انبيا شمرده ، و بر آن دو ثنا خوانده ، و آنها را از اخيار معرفى فرموده « 2 » . و ذو الكفل را از صابران شمرده « 3 » . در روايات هم نامى از اين دو پيغمبر ديده مىشود .
در بحار از كتاب احتجاج ، و كتاب توحيد ، و كتاب عيون ، در ضمن خبرى طولانى كه حسن بن محمد نوفلى آن را از حضرت رضا ( ع ) نقل كرده آمده : آن جناب در ضمن احتجاج عليه جاثليق نصارى به اينجا رسيد كه فرمود : يسع همان كارهايى را مىكرد كه عيسى ( ع ) مىكرد ، يعنى او نيز روى آب راه مىرفت ، و مردگان را زنده مىكرد ، و كور مادرزاد ، و بيمار برصى را شفا مىداد با اين تفاوت كه امت او قائل به خدايى او نشدند ، و شما قائل به خدايى مسيح ( ع ) شديد . . . « 4 » .
و از قصص الانبياء نقل شده كه صدوق ، از دقاق ، از اسدى ، از سهل ، از عبد العظيم حسنى ( ع ) روايت كرده كه فرمود : نامه اى به امام جواد ( ع ) نوشتم ، و در آن از ذو الكفل پرسيدم كه نامش چه بود ؟ و آيا از مرسلين بود يا خير ؟ در جوابم نوشت : خداى عز و جل صد و بيست و چهار هزار پيغمبر فرستاد كه سيصد و سيزده نفر آنان مرسل بودند ، و ذو الكفل يكى از آن مرسلين است كه بعد از سليمان بن داوود مىزيست ، و در ميان مردم مانند داوود ( ع ) قضاوت مىكرد ، و جز براى خداى عز و جل خشم نكرد ، و نام شريفش « عويديا » بود ، و او همان است كه خداى عز و جل در كتاب عزيزش نامش را برده ، و فرموده : * ( « وَاذْكُرْ إِسْماعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ وَكُلٌّ مِنَ الأَخْيارِ » ) * « 5 » .
مؤلف : البته در باره ذو الكفل و يسع روايات متفرقه ديگرى در باره گوشه هايى از زندگى آن دو بزرگوار هست كه چون معتبر و قوى نبود ، و نمىشد بر آنها اعتماد كرد از ايرادش صرف نظر كرديم .
هامش
( 1 ) مجمع البيان ، ج 8 ، ص 478 .
( 2 ) سوره ص ، آيه 48 .
( 3 ) سوره انبياء ، آيه 85 .
( 4 ) بحار ، ج 10 ، ص 303 ، ح 1 .
( 5 ) بحار ، ج 13 ، ص 405 ، ح 2 .