او را متعمدا كشته است ؟
ابن جهم پرسيد : يا بن رسول اللَّه پس گناه داوود در داستان دو متخاصم چه بود ؟ فرمود واى بر تو خطاى داوود از اين قرار بود كه او در دل خود گمان كرد كه خدا هيچ خلقى داناتر از او نيافريده ، خداى تعالى ( براى تربيت او ، و دور نگه داشتن او از عجب ) دو فرشته نزد وى فرستاد تا از ديوار محرابش بالا روند ، يكى گفت ما دو خصم هستيم ، كه يكى به ديگرى ستم كرده ، تو بين ما به حق داورى كن و از راه حق منحرف مشو ، و ما را به راه عدل رهنمون شو .
اين آقا برادر من نود و نه ميش دارد و من يك ميش دارم ، به من مىگويد اين يك ميش خودت را در اختيار من بگذار و اين سخن را طورى مىگويد كه مرا زبون مىكند ، داوود بدون اينكه از طرف مقابل بپرسد : تو چه مىگويى ؟ و يا از مدعى مطالبه شاهد كند در قضاوت عجله كرد و عليه آن طرف و به نفع صاحب يك ميش حكم كرد ، و گفت : او كه از تو مىخواهد يك ميشت را هم در اختيارش بگذارى به تو ظلم كرده . خطاى داوود در همين بوده كه از رسم داورى تجاوز كرده ، نه آنكه شما مىگوييد ، مگر نشنيده اى كه خداى عز و جل مىفرمايد : * ( « يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ . . . » ) * .
ابن جهم عرضه داشت : يا بن رسول اللَّه پس داستان داوود با اوريا چه بوده ؟ حضرت رضا ( ع ) فرمود : در عصر داوود حكم چنين بود كه اگر زنى شوهرش مىمرد و يا كشته مىشد ، ديگر حق نداشت شوهرى ديگر اختيار كند ، و اولين كسى كه خدا اين حكم را برايش برداشت و به او اجازه داد تا با زن شوهر مرده ازدواج كند ، داوود ( ع ) بود كه با همسر اوريا بعد از كشته شدن او و گذشتن عده ازدواج كرد ، و اين بر مردم آن روز گران آمد « 1 » .
و در امالى صدوق به سند خود از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه به علقمه فرمود : انسان نمىتواند رضايت همه مردم را به دست آورد و نيز نمىتواند زبان آنان را كنترل كند همين مردم بودند كه به داوود ( ع ) نسبت دادند كه : مرغى را دنبال كرد تا جايى كه نگاهش به همسر اوريا افتاد و عاشق او شد و براى رسيدن به آن زن ، اوريا را به جنگ فرستاد ، آن هم در پيشاپيش تابوت قرارش داد تا كشته شود ، و او بتواند با همسر وى ازدواج كند . . . « 2 » .
هامش
( 1 ) عيون اخبار الرضا ، انتشارات جهان ، ج 1 ، ص 193 .
( 2 ) امالى صدوق ، مجلس 22 ، ص 3 .