چشم مىخورند تصور كرد ، تا بتواند مطلب خود را بيان نمايد .
و در كتاب علل به سند خود از اسحاق بن عمار روايت كرده كه گفت : از ابى الحسن موسى بن جعفر ( ع ) پرسيدم : چه شد كه نماز داراى يك ركوع و دو سجده گشت و چه شد كه داراى دو سجده شد ولى داراى دو ركوع نشد ؟ فرمود : حال كه از چيزى سؤال كردى دلت را براى فهميدن جوابش خالى و حواست را جمع كن . اولين نمازى كه رسول خدا ( ص ) خواند نمازى بود كه در آسمان در پيش روى خداى تبارك و تعالى در جلو عرش او خواند . و آن چنان بود كه وقتى آن جناب را به معراج بردند تا جلو عرش بالا رفت . خداى تعالى به او فرمود : اى محمد ! نزديك « صاد » بيا و محل سجده خود را بشوى و طاهر كن و براى پروردگارت نماز بخوان . پس رسول خدا ( ص ) به همان نقطه اى كه خداى تعالى دستورش داده بود نزديك شده ، وضو گرفت و وضويش را كامل كرد .
پرسيدم : فدايت شوم « صاد » چه بود ؟ كه آن جناب مامور شد از آن براى وضو گرفتن استفاده كند ؟ فرمود : چشمه اى است كه از يكى از اركان عرش مىجوشد و آن را « آب حيوان » مىنامند . و آن همان است كه خداى تعالى در باره اش مىفرمايد : * ( « ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ » ) * - تا آخر حديث « 1 » .
مؤلف : اين معنا - كه « صاد » نهرى است كه از ساق عرش بيرون مىآيد - در كتاب معانى الاخبار از سفيان ثورى از امام صادق ( ع ) نيز روايت شده « 2 » و در مجمع البيان از ابن عباس روايت آورده كه گفت : « صاد » يكى از اسماى خداست . و سپس اضافه كرده كه اين معنا از امام صادق ( ع ) نيز روايت شده « 3 » .
و در كتاب معانى به سند خود از اصبغ از على ( ع ) روايت آورده كه در معناى آيه * ( « وَقالُوا رَبَّنا عَجِّلْ لَنا قِطَّنا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ » ) * فرمود : منظورشان بهره اى است كه از عذاب خدا دارند « 4 » .
هامش
( 1 ) علل الشرائع ، ص 334 ، ح 1 .
( 2 ) معانى الاخبار ، ص 22 .
( 3 ) مجمع البيان ، ج 8 ، ص 465 .
( 4 ) معانى الاخبار ، ص 225 ، ح 1 .