او به نفس خود كرد اعتراف كند آرى خداى سبحان منزه است از اراده مثل اين كارها . پس بلايا و محنتهايى كه اولياى خدا بدان مبتلا مىشوند ، تربيتى است الهى كه خدا به وسيله آن بلايا ، ايشان را تربيت مىكند و به حد كمال مىرساند و درجاتشان را بالا مىبرد ، هر چند كه بعضى از آن بلايا جهات ديگر داشته باشند كه بتوان آن را مؤاخذه و عقاب ناميد ، و اين خود معروف است كه گفتهاند : « البلاء للولاء - بلا لازمه ولايت و دوستى است » .
مؤيد اين معنا حديثى است كه صاحب كتاب علل به سند خود از ابى بصير آورده ، كه گفت : به امام صادق ( ع ) عرضه داشتم : به چه علت خدا عذاب را از قوم يونس برداشت با اينكه تا بالاى سرشان آمد ، و بر سرشان سايه افكند و اين معامله را با هيچ قومى ديگر نكرد ؟
در جواب فرمود : براى اينكه در علم خداى تعالى اين معنا بود كه به زودى عذاب را از آنان برمىگرداند ، به خاطر اينكه توبه مىكنند . و اگر اين جريان را به اطلاع يونس نرساند ، براى اين بود كه يونس فارغ براى عبادت او باشد ، و در شكم ماهى به مناجات با او بپردازد ، و در عوض مستوجب ثواب و كرامت او گردد « 1 » .
هامش
( 1 ) علل الشرائع ، ص 77 .