پروردگارتان چه مىگفت ؟ و در پاسخ گفتند : خدا حق را گفت ، و او على و كبير است « 1 » .
مؤلف : نظير اين روايت از طرق اهل سنت نقل شده كه بعضى از آنها سندش تا رسول خدا ( ص ) هست ، و بعضى ديگر سندش موقوف است ، و همه اش ذكر نشده ، و به هر حال كلام رسول خدا ( ص ) مصداقى از مصاديق آيه است ، ولى به هيچ وجه صلاحيت براى تفسير آن ندارد .
و در الدر المنثور از ابن مردويه ، از ابن عباس « 2 » و در مجمع البيان از ابن عباس ، از رسول خدا ( ص ) روايت كردهاند كه فرمود : به من پنج چيز دادهاند ، كه به احدى از انبياى قبل از من ندادند ، اول اينكه من مبعوث شدهام به كافه مردم ، چه سرخ پوست ، و چه سياه پوست ، و اما ساير انبياء هر يك مبعوث مىشد به قوم خودش دوم اينكه خداى تعالى مرا به وسيله رعب و وحشت يارى فرمود ، دشمن من از مسافت يك ماه راه از من مرعوب مىشود ، سوم اينكه غنيمت براى من حلال شد ، چهارم اينكه تمام روى زمين برايم مسجد و هم طهور شد ، پنجم اينكه به من شفاعت دادند ، و من آن را براى امتم در روز قيامت ذخيره كردهام ، و امتم ان شاء اللَّه اگر چيزى را شريك خدا نسازد ، بدان نائل مىشود « 3 » .
مؤلف : اين معنا از ابن منذر ، از ابى هريره ، از رسول خدا ( ص ) نيز روايت شده .
ليكن روايت مزبور معارض است با روايات بسيارى كه مىگويند : نوح ( ع ) نيز مبعوث بود براى رسالت به سوى تمام بشر ، كه در بعضى از آن روايات نام ابراهيم ( ع ) و در بعضى ديگر همه انبياى اولوا العزم نيز برده شده .
و از سوى ديگر اينكه شفاعت را يكى از خصائص رسول خدا ( ص ) دانست ، مخالف است با روايات زيادى كه براى ساير انبياء هم شفاعت را اثبات مىكند ، خداى تعالى هم در قرآن شفاعت را خاص عموم كسانى دانسته كه در دنيا شهيد و گواه بر حق باشند ، و فرموده : « وَلا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِه الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ » « 4 » و قرآن كريم گواهى داده به اينكه حضرت عيسى ( ع ) از شهداء است ،
هامش
( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 202 .
( 2 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 237 .
( 3 ) مجمع البيان ، ج 8 ، ص 391 .
( 4 ) يعنى هيچ كس از آنهايى كه كفار مشرك به جاى خدا مىخوانند قادر بر شفاعت نيست ، مگر كسانى كه شاهد به حق باشند و مىدانند . سوره زخرف ، آيه 86 .